Amsterdam, je hebt een zoute smaak

niet zo zwijgzaam. Twee dagen later vervlogen de goede vooruitzichten in rook. Wolf kwam thuis met zijn eerste ontslag.

Hij stond tegenover zijn eigen tekortkomingen zeer objectief. Geen seconde poogde hij de fouten buiten zichzelf te zoeken. Hij wist ook precies waar de narigheden waren begonnen : hij was een theoreticus, geen praktisch mens. Die conclusie sprak hij openlijk tegen Mirjam uit 5 het was voor haar geen openbaring. Maar het kostte haar meer moeite dan Wolf om meteen de consequentie te aanvaarden. Hij zei de elektro-techniek, de goede vooruitzichten, de mogelijkheden van het vak voor de toekomst, vaarwel. Hij ging boekhouden studeren. Om een of andere reden verkeerde hij in de mening, dat een boekhouder de grenzen tussen theorie en praktijk niet zo scherp hoeft af te bakenen. Met zijn rustig verstand en zijn koppige wilskracht ontwikkelde hij zich spoedig tot een dragelijke assistent op een accountantskantoor. Het werk beviel hem. Hij maakte zich wijs, dat de klanten voor de praktijk moesten zorgen, en de accountant voor de controle volgens de theorie. Zijn patroon was met zijn werk ingenomen. Hij kon verstandig praten over dingen, die niet direct met de boekhouderij te maken hadden. Nog een jaar of wat hard studeren en dan zouden er meer diploma's volgen met de salarisverhogingen, die daaraan vastzitten.

Er bestond dan ook geen enkele reden om het huwelijk nog langer uit te stellen. Zijn mislukking in het elektriciens vak was een tegenvaller geweest - maar achteraf gezien hadden ze, dank zij dat ontslag, een paar jaartjes langer kunnen sparen. Met die centjes richtten ze een nieuw huisje in aan

183