Amsterdam, je hebt een zoute smaak

hoord. Is hij dood? Leeft hij? Maar nu weet iedereen, dat hij nog in het land der levenden vertoeft, Madrilofsky heeft hem immers gezien, paragnostisch gezien...

Madrilofsky's roem verbreidde zich over de grenzen. Een wetenschappelijk Instituut in Londen deed hem naar Engeland overkomen. Ze onderzochten zijn kwaliteiten uiterst minutieus. Zij oordeelden: 'Madrilofsky heeft werkelijk buitengewone supernormale gaven.' Zijn vonnis over het onderzoek was duidelijker: 'Ik heb nog nooit mensen zó gemakkelijk bedot.' Engelse kranten gingen over hem schrijven. Aan de overkant van de Noordzee groeide de schare der lichtgelovigen. Hij kreeg aanbiedingen van engelse en amerikaanse impresario's. Zijn kennissen vroegen:

'Waarom ga je er niet op in. Zo rooskleurig is de toestand in Nederland niet.'

In Nederland heerste werkloosheid... maar niet die gesel benauwde de mensen het meest. Er dreigde een nieuwe wereldoorlog. Wie in Europa slechts dacht aan het eigen behoud, vroeg een visum voor Amerika aan. Waarom zou Izak niet de grote plas oversteken? Hij kon immers in de hele wereld terecht.

Maar hij weigerde hardnekkig. Wél stuurde hij zijn moeder Vranja naar Engeland, waar ze bij verre familie een min of meer welkom onthaal vond; Izak de voorbeeldige zoon betaalde royaal. Hij raadde trouwens iedereen aan de wijk naar het buitenland te nemen.

'Als de grote versjtering komt, blijft Nederland er niet buiten. Emigreer.'

165