De Centrale, Vijftig jaar arbeiders-levensverzekering

'Waarom?' vraagt ze.

'Nou,' zeg ik, 'we kunnen waarschijnlijk voor de kapitein trouwen, dit is een Engels schip, dus hier gelden de Engelse wetten, maar waarom zouden we het doen? Als je trouwt verandert je naam en je emigratievisum staat op je meisjesnaam, dus als getrouwde vrouw heb je reuze trammelant om Australië binnen te komen, dan kunnen we toch beter een paar weken geduld hebben en ons zodra we in Australië zijn in het huwelijk storten.'

'Een paar weken duren zo verschrikkelijk lang,' zegt ze en ik ben dat wel met haar eens, maar tenslotte moet je als man je verstand laten spreken en nietje gevoel.

Over verstand gesproken, Terry heeft een paar verstandige dingen tegen me gezegd. Het komt hierop neer, dat hij me het lassers-vak wil leren, hij denkt, dat hij op de een of andere manier daar wel een maniertje voor zal weten te vinden als hij maar eenmaal een baas heeft ginds in het verre Australië en toen we daarover zo aan het praten waren, kreeg ik plotseling een geweldig idee.

'Terry,' zeg ik tegen hem, 'hoeveel moest je ook weer als handgeld betalen aan die kennis van je in Engeland... ik bedoel die kennis, die toevallig het gereedschap in voorraad heeft voor een eigen lasserij-bedrijfje.'

'Een drieduizend gulden,' zegt Terry.

'Nou kijk eens,' zeg ik tegen hem, 'ik heb in Holland nog polissen lopen van een levensverzekering... mijn ouwe vader heeft die destijds gesloten, toen hij dacht dat ik zou gaan studeren en die hebben ze toen later voor mij veranderd. Als ik nou eens probeer het geld terug te krijgen dat er op is betaald, dan schieten we al een heel eind op in de richting van jouw drie duizend gulden.'

'Goed idee,' zegt Terry, 'maar er komt natuurlijk geen spaan van terecht, want er zijn hele series van polissen, waarop je niet zo maar je centen terug kunt krijgen.'

Hij haalt Jim erbij en die is het met hem eens. Verzekeringsmaatschappijen (zegt die) zijn geen weldadigheidsinstellingen; die lui doen het om de winst en al zit Terry nog zo brandend verlegen om geld,

215