De Centrale, Vijftig jaar arbeiders-levensverzekering

gierigheid om te weten hoe het afgelopen is, maar laat ik jullie alleen maar zeggen: de ergste Franse film, die in Marokko speelt kan niet zo erg zijn als wat ik daar heh gezien en het werd me wee om het hart als ik dacht, dat Molly in die poel van bederf terecht was gekomen en wie weet waar lastig gevallen werd, misschien was ze al dood.

Die Amsterdammer sprak een aardig woordje Arabisch en hij was royaal met fooitjes aan kleine jongetjes, die hij vroeg of ze Molly hadden gezien, nou eindelijk vonden we er eentje, die haar gezien had en die zei, dat hij ons wel zou geleiden, maar eerst moest hij meer geld hebben; ze doen daar ook niks voor niks en de kinderen zijn er al even grote gauwdieven als de ouders.

We kwamen nu in het diepste putje van het hartje van de kashba en je zag de onguurste tronies uit allerlei slopjes en holen gluren en toen eindelijk wees dat jongetje op een deur en zei iets in het Arabisch tegen ons.

'Ze is hier,' zei de Amsterdammer en wij naar binnen, een gammele deur door en een donker gangetje in en toen stonden we op een binnenplaats waar een oude fontein stond, maar het stonk er huizenhoog van het menselijk vuil en ergens uit een krot achter die binnenplaats klonk een soortement gemurmel en gezang en daar gingen wc op af. We duwden een deur open en ik geef jullie te raden wat we zagen... we waren in een soort Arabisch bewaarschooltje terecht gekomen, er stond een oude Arabier voor de klas en die dreunde iets op en een twintig kleine kinderen zaten op de grond en dreunden mee en midden tussen die kinderen zat Molly, ook op de grond en op elke knie had ze een Arabisch meisje met een snotneus. Nou beste mensen, de spanning, waarin ik had verkeerd was groot geweest en de blijdschap, dat ik haar weerzag was nog groter; die was zó groot, dat ik regelrecht op haar afstoof, haar optilde en haar omarmde en haar een zoen gaf, en net toen ik dacht: O jeminee, dat had ik niet mogen doen, dat is te vrijpostig van me geweest,' slaat Molly haar armen om me heen en begint me te zoenen en nog eens te zoenen, ze Het me gewoon niet los en van de weeromstuit begon ik weer terug te zoenen en al die Arabische kindertjes om ons heen aan het roepen en schreeuwen

2x3