De Centrale, Vijftig jaar arbeiders-levensverzekering

misschien is het wel de goede,' en toen begon hij me weer door te zagen over zijn lasscrij, want het zit hem hoog, dat hij niet voor zichzelf kan beginnen en dat kan ik me best voorstellen.

Wel, beste mensen, veel bijzonders heb ik jullie in deze brief niet kunnen schrijven, maar ik denk, dat als we in Algiers zijn geweest, dat ik dan wel meer te vertellen heb. Saluutjes van Koel van Hoven.

Woensdag

Vanmorgen heb ik alles nog eens gelezen wat ik jullie tot dusver heb geschreven, en ik kwam tot de conclusie, dat ik echt heb zitten pennen omdat ik aanspraak wilde hebben, was het niet tegen mensen dan maar tegen een stom stuk wit papier, en als ik het jullie eerlijk moet vertellen, dan heb ik af en toe tegen mezelf gezegd: 'Roel met zulke flauwe nonsens kun je de Fakkeldragersclub toch niet aan boord komen. Al die lange verhalen over havermout en zo, wat kan het de lui in Nederland schelen?'

Die paar opmerkingen over de merkwaardige onwetendheid van Engelse partijgenoten zodra kwesties als imperialisme en zo aan de orde zijn, goed, dat is belangwekkend voor de lui in Holland, maar voor de rest is mijn geschrijf niet veel waard en kan ik de hele mik eigenlijk niet beter verscheuren en in zee gooien? Maar aan de andere kant, (dacht ik) Neeltje wil misschien toch ook wel eens iets meer weten over het eten aan boord van zo'n groot emigrantenschip en hoe alles in dat grote huishouden zo in zijn werk gaat, dus laat ik daar maar iets meer van vertellen.

Goed dan, hoe het aan het ontbijt gaat, weten jullie nou langzamerhand wel. Het is een soort mensenval om argeloze emigranten te dwingen havermout te eten, totdat ze er bij neervallen en dan laten ze je met rust tot een uur of half twaalf; wie dan zin heeft kan ergens in de salon neerstrijken en zich een slechte kop koffie laten aanmeten, waar je dan op moet blijven leven totdat om één uur de gong gaat voor de lunch; dat is een warme lunch. Neeltje, je zult het niet geloven, maar het is gewoon soep uit een blik, daar durf ik mijn hoofd onder verwedden; een soort melige dikke waterigheid met een smaak,

200