De Centrale, Vijftig jaar arbeiders-levensverzekering

gen. Om werk behoeft ze niet verlegen te zitten, maar je weet hoe dat met vrouwen gaat, vandaag of morgen ontmoet ze in Australië een man, waar ze verliefd op wordt en voor je het weet is ze getrouwd.'

'Ja,' zei ik, 'ze is een aardige verschijning.'

'Meen je dat werkelijk, of zeg je het alleen maar uit een soort beleefdheid, omdat ik haar broer ben?'

'Nee, dat meen ik werkelijk,' zei ik, 'ten slotte kan je een vrouw toch wel aardig vinden, zonder datje nou direct hals over kop verliefd op haar wordt.'

'O,' zei Terry een beetje aarzelend, 'ik dacht, datje Molly helemaal niet aardig vond.'

'Hoe kom je daarbij ?' vroeg ik.

'Nou,' zei hij, 'je doet zo stuurs tegen haar, net alsofje helemaal niet op haar gezelschap gesteld bent. Als je het precies wilt weten, dat is eigenlijk de reden, waarom ze die dameskennissen is gaan opzoeken. Wij Engelsen houden er niet van ons aan een gezelschap op te dringen, waar we eigenlijk niet welkom zijn.'

Nou, lui ik wist werkelijk niet wat ik daar op moest antwoorden, want de hele geschiedenis overrompelde me zó, dat ik allerlei tegenstrijdige gedachten door mijn hoofd voelde gaan.

'Dus je hebt aan haar geen hekel?' vroeg Terry.

'Welnee,' zei ik.

'Zullen we haar dan gaan opzoeken, ik weet ongeveer waar die kennissen van haar rondhangen.'

Maar daar had ik nou helemaal geen zin in, stel je voor achter een nukkige jongejuffrouw aan lopen, niks hoor, dat gaat mij veel te hard en dat zei ik ronduit tegen Terry.

'Hoor eens Terry, jou en je zuster mag ik erg graag, ten slotte vertegenwoordigen jullie voor mij het socialisme hier op dit enorme schip, maar om nou de minste te zijn tegen over een vrouw, die kuren heeft en pruilerig doet... Terry, dat doen wij Hollanders niet zo gauw. Als Molly bij ons wil komen zitten, is ze welkom, maar vragen en soebatten is er niet bij.'

'Je hebt een rare manier om met mensen om te gaan,' zei hij, 'maar

199