De Centrale, Vijftig jaar arbeiders-levensverzekering

los en deed mijn handen in de zakken van mijn broek, net alsof ik het koud had, want om nou handje-in-handje mee te doen aan de .verering van een stuk imperialisme, daarvoor moetje bij mij niet wezen. Mijn telepathisch gevoel had me niet bedrogen. Molly verschoof haar hand naar de plaats waar even te voren mijn eigen hand op de raihng had gelegen, maar ze greep in het luchtledige (zal ik maar zeggen) en even later was de vertoning van de rots afgelopen en gingen we slapen.

Gisteren was het Zondag en de passagiers van het schip beginnen aan de boot en aan elkaar te wennen. Er was een hele serie godsdienstoefeningen, beneden in een van de salons, die ze heel handig in een kerk kunnen veranderen en dan met klapdeurtjes en zo weer in een andere kerk. Iedereen heeft nu zijn zomerse kleren aangetrokken en tegen de middag sjorden de matrozen een enorme houten kist overeind aan dek, ik denk een meter of tien lang en een meter of zeven breed en misschien drie meter hoog; daar Heten ze een zeil in zakken en toen ging de waterslang er op. Het zwembad Hep vol. Nou jullie kunt je voorstellen wat een feest dat was. De Middellandse Zee was zo glad alsof ze er speciaal voor ons een strijkbout over heen hadden gehaald en op de Zaandammerboot kun je niet meer schommelen dan wij deden, en in een mum van tijd, hep bijna iedereen in zijn zwembroek of in zijn badpak. Een beetje poedelen in dat zwembad en dan in de zon bakken, en als het te warm werd, weer in het water. Reuze fijn. Molly Hep natuurlijk ook in haar badpak rond, nou ze mag gezien worden, en het viel me op, dat bijna alle Engelse vrouwen veel langere benen hebben dan de Hollandse, maar ik denk, dat al dat sport-gedoe de benen langer en slanker maakt; je moet er even aan wennen, maar mooi vind ik het wel, dat moet ik eerlijk toegeven.

Toen Terry, Molly en ik zo'n beetje in de zon lagen te soezen, kwamen we natuurlijk over de beweging te spreken, want sinds de vorige avond brandde het op mijn tong om te vragen hoe dat nu eigenlijk zat met Gibraltar en het imperialisme en het socialisme en zo. Ze begrepen van mijn vraag niets en ik snapte op mijn beurt niets van hun antwoord, dat wil zeggen, ik verstond de woorden wel, maar het was me zo helder als waterchocola, dat volgens hen de rots zo Engels

193