De Centrale, Vijftig jaar arbeiders-levensverzekering

boot, die me van de Hoek naar Harwich bracht al weer begint te vervagen, of nee, vervagen is niet het goede woord, de herinnering is er nog wel, maar er zijn zoveel versere herinneringen boven op gestapeld, dat de onderste vanzelf uit het gezicht schijnt te verdwijnen.

Van Harwich ben ik met de trein naar Londen gegaan en daar stond een knul van het reisbureau me aan het station op te wachten; dat wist ik van te voren, dus het was geen verrassing voor me, trouwens dat kon het ook niet geweest zijn, want de knaap zei geen stom woord. We waren met een man of dertig; we, dat zijn andere emigranten, die ook in Harwich in de trein schijnen te zijn gekomen, ik was de enige Hollander, de rest kwam uit Denemarken en nog verder vandaan; die lui worden in Londen bij elkaar geraapt en dan weer verdeeld ; sommigen gaan naar Nieuw Zeeland, anderen naar Canada en zovoorts. Als je 't zo nagaat, is het een raar vak wat die lui van zo'n reisbureau uitoefenen: geld verdienen aan lui, die in hun eigen land niets meer kunnen verdienen en in een ander land hopen iets te zullen gaan verdienen. Enfin, in Londen heb ik 's nachts in een soortement logement geslapen, alles noemen ze hier geloof ik: een hotel, maar zo'n tent moest in ons land niet staan, want dan kwam er een interpellatie over in de Tweede Kamer.

Nou dan, de volgende ochtend hebben ze me in een taxi gestouwd en naar een station vervoerd en daar heeft die vent, die geen boe of ba zegt, me in de trein gezet; net alsof ik een klein kind was, heeft hij met de conducteur gesmoesd en nadat ik uren in die trein had gezeten, kwamen we in Liverpool en daar heeft die conducteur me weer overgedaan aan een andere knul, die aan een stuk doorratelde, maar ik verstond er geen stom woord van, zeker een dialect of zoiets. Kort en goed, na een half uur dialect kwamen we aan de kade en daar lag de Empress of Bengal en in die schuit ligt nu jullie gewezen lid Roel van Hoven in het bovenste bed deze brief te schrijven, en het schip hobbelt en ik denk, dat ik zo meteen maar het leeslampje ga uitmaken, want deze briefis al rijkelijk lang en Roel van Hoven wenst jullie wel te rusten, met partijgroeten. Maf ze.

180