De Centrale, Vijftig jaar arbeiders-levensverzekering

'Jij slaat weer door als een blinde vink,' zei hij, 'maar die brieven zijn heel anders dan je denkt. Hij heeft ze onderweg geschreven en toen hij in Australië aan land ging heeft hij het hele zwikkie bij elkaar gepost. Een half ons luchtpost. Moet hem een vermogen aan postzegels gekost hebben.'

'En wat word ik verondersteld met dit halve ons literatuur te doen ?' vroeg ik.

'Lezen,' zei Pieterjan, 'gewoon lezen; en als je alles hebt uitgelezen... nou, dan laat ik het in volle gerustheid aan jou over...'

Hieronder druk ik die brieven af, de brieven van Roel van Hoven uit Australië. Ik heb de golfslag der zinnen vrijwel onveranderd gelaten want de stijl is de hele mens. Slechts hier en daar moest ik een kleine correctie aanbrengen, meestentijds omdat door het wegvallen van een woord de betekenis onduidelijk dreigde te worden, en voor het overige betroffen de verbeteringen kleine grammaticale foutjes, nauwelijks de moeite van de vermelding waard.

Dinsdag Beste vrienden,

Drie dagen ben ik nu onderweg en nog altijd ben ik in Europa wat jullie misschien een vreemd begin vindt, maar wat niet zo raar is, als jullie je herinnert, dat ik geen plaats kon krijgen op een Nederlandse emigrantenboot, zodat ik via Engeland naar Australië reis. Het is niet zo'n reuzen omweg als je nagaat, dat ik nog een kleine zes weken voor de boeg van het schip heb, voordat ik kan zeggen: 'Goeie morgen Australië, hier ben ik.'

Laat ik beginnen met te zeggen, dat ik het een reuze leuk idee van jullie heb gevonden, datje namens onze Fakkeldragersclub met twee man dik naar de boot in Hoek van Holland bent gekomen om me plechtig uitgeleide te doen, alsof ik een Excellentie was in plaats van een emigrant zoals er dertien in een dozijn gaan en de doos bonbons heb ik nog niet aangebroken, die staat in mijn hut op het nachtkastje naast jullie kistje sigaren, dat ik bijna leeg heb, want de rokertjes in Engeland zijn stinkstokken, en tussen tabak en de zoetigheid in prijkt

178