De Centrale, Vijftig jaar arbeiders-levensverzekering

ment vóór de landsverdediging. Koos was echter een militarist, die het niet bij moties liet. Toen de oorlog buiten onze grenzen woedde, moest hij soldaat worden. Voor zijn nummer. Volkomen vrijwillig had hij zich laten inschrij ven voor de officiersopleiding. Daar was hij trots op; nota bene. Hij was luitenant geworden. Foei!

Goed beschouwd was deze afvalligheid te verwachten geweest. Hij was een jong uit een kwaad nest. Hij kwam namelijk uit de georganiseerde geheelonthoudersbeweging. Nog wel uit het verfoeilijkste deel van die beweging: dc K.G.O.B.

Wij kenden een gevleugeld woord: 'Wie eenmaal lid van de K.G.O.B. is geweest, wordt nooit weer goed bij zijn hoofd.'

Niet, dat de leden van De Tussentijdse tegen de geheelonthouding waren. We koesterden een diepe afkeer van alcohol. Maar, jc moet leren het wezen der dingen te onderscheiden. Misbruik van alcohol was een uitwas van het kapitalisme; dat stond in de brochures, waarmee we op Zaterdagavond colporteerden. Nou en als een patiënt roodvonk heeft, gaat de dokter de zieke toch niet wit schilderen. Nee meneertje, hij tast de ziekte in de oorsprong aan. Snapt u het verband ? Zelf niet drinken, goed. Maar de strijd tegen de alcohol dient niet gevoerd te worden in de prieeltjes der geheelonthoudersbeweging, maar in de socialistische organisatie zélf.

Wij waren de principiëlen, de steilen, de orthodoxen. Koos Vor-rink behoorde tot de halfzachten, de verwaterden, de meelbieten van de K.G.O.B. En omdat alles muist wat van de katten komt, mocht het dus geen verwondering baren, dat zo iemand in de grijparmen van het militarisme was gevallen.

Hij vertelde in de socialistische beweging rond, dat hij een nieuwe vorm van jeugdorganisatie in het hoofd had.

'Geef me de ruimte, dan zal ik je laten zien, wat ik bedoel!'

Nou, nou, we zagen hem aankomen!

Het zou ons misschien wel zijn gelukt hem te bedelven onder onze hoon, minachting en principes, ware het niet, dat hij over enkele eigenschappen beschikte, die wij helaas moesten ontberen. In de eerste plaats wist hij precies, wat hij wilde. En vervolgens kon hij daar niet

158