De Centrale, Vijftig jaar arbeiders-levensverzekering

doe, zie ik hem weer zitten, als hij niet viste, breide hij altijd, netten breien bedoel ik.

Mijn vader had in zijn jonge jaren ook op de zalm gevist, maar daar had hij al spoedig tabak van gekregen. Waarom hij aan de visserij een hekel had, weet ik niet meer, of misschien heb ik het nooit geweten, maar hij had er opeens geen zin meer in en bij ons in de familie is het zo gesteld: als er eentje ergens geen zin meer in heeft, kan het kort of lang duren, maar dan scheidt hij er mee uit.

Goed dan, die ouwe vader van me zei de wilde wateren van de rivier vaarwel en hij ging naar de suikerfabriek. Twee en veertig jaar heeft hij het daar uitgehouden. Ik trek daaruit de conclusie, dat het hem op die fabriek wel beviel, maar tja, ik kan me natuurlijk ook vergissen, want we hadden thuis een nest vol kinderen en al die opvreten moesten in het leven gehouden worden. Dan heeft een kostwinner niet veel keus, hé? Graag of niet, vader bleef in de suiker werken. Op zijn negen en zestigste is hij overleden, jong eigenlijk nog en lang heeft hij niet van zijn pensioentje kunnen genieten, of genieten is eigenlijk niet het goeie woord, want het was maar een habbekras.

Waar was ik ook weer gebleven, o ja, ik kwam van school en ik moest een vak hebben. Zelf een vak kiezen was er toen niet bij. Ik kon op school goed leren, ik had er echt lol in, en altijd prima cijfers. Ik heb nog al mijn schoolrapporten, als je er belangstelling voor hebt zal ik ze straks naar beneden halen. De hoofdonderwijzer kwam bij ons thuis om te vragen of ik kon doorleren. Naar de Mulo of naar de H.B.S. Hij vond me voor de H.B.S. best geschikt, maar er was geen geld en dus moest ik naar een baas, elf jaar oud was ik toen, maar dat heb ik je al gezegd. Ik was de oudste van de kinderen en toen ik elf was, waren we al met z'n zevenen thuis. Dat vak van me hebben ze toen maar zo'n beetje aan het toeval overgelaten. Er was een of ander eindje familielid, die kleermaker was en met die hadden ze bekokstoofd, dat ik in de kleermakerij zou gaan. Maar dat was nou precies het vak, dat me het meeste tegenstond. Alles hadden ze me kunnen laten worden maar geen kleermaker. Natuurlijk hielp mijn verzet niets. Ik ben op de kleermakerstafel geklommen, maar na drie maan

142