Tussen speurders en spionnen - Avonturen van Dirk Poldervaert

'Er komt geen tram!' zei de man

'Ze staken', werd geroepen. 'Waar?' vroeg Willem een paar malen. 'Overal', was het antwoord.

Iemand vertelde aan een kringetje om hem heen staande nieuwsgierigen, dat hij een half uur geleden met eigen ogen had gezien, dat mensen met pikhouwelen de bestrating tussen de rails van de tram hadden opgebroken. 'Waar was dat?' vroeg Willem.

'Bij de Amstellaan', zei de man, 'ze hebben midden tussen de rails een soort barricade gemaakt. Geen tram kan er door.' 'En de moffen... wat doen die?' vroeg iemand. 'Thuis zitten en de beverd hebben', riep een man. 'ze knijpen 'm als een stel oude dieven. Amsterdam is in opstand. Als dat bekend wordt slaat het over in het hele land, en misschien wel naar het buitenland. De bevrijding is aanstaande. We moeten tot daden overgaan.' Die woorden maakten grote indruk. Zelfs de mensen, die ongelovig de schouders ophaalden, betuigden hun instemming. Die man dorst zulke dingen toch maar in het openbaar te zeggen. De Dam en het Damrak waren overvol met mensen. Die liepen zonder een duidelijk doel rond. Voor de vensters van de Bijenkorf keek het personeel naar buiten. Sommige winkels hadden de deuren gesloten en de rolluiken voor de vensters van de etalage neergelaten. Nergens was een tram te zien.

'De tramstaking is er in elk geval', zei Willem. 'Laten we eerst naar 184