Tussen speurders en spionnen - Avonturen van Dirk Poldervaert

tige beloften als vodjes papier beschouwden, was de tegenstand bij de bevolking gegroeid. Nu ging het werk van Willem vlotter. Er verschenen meer illegale bladen. De berichten van de Engelse zender werden soms schriftelijk, en heel dikwijls mondeling, onder het volk verspreid. Willem dacht aan plannen, die enkele van zijn medewerkers hadden geopperd: men moest de Duitse oorlogsmachine saboteren. Sabotage was een vak dat geleerd moest worden. Voor groot sabotagewerk waren springstoffen nodig. Hoe gemakkelijk zou het zijn als hij die door de geheime zender in Londen kon bestellen. Zo peinsde Willem.

Dirk dacht aan het roezemoezige leven in Londen. Het leek hem toe, alsof hij al jaren geleden de sprong uit de vliegmachine had gemaakt. Hoe weinig begreep men in het bezet Nederland van Londen... en hoeveel minder wist men in Engeland wat er in het getrapte en getergde vaderland leefde? Op dit ogenblik bromden waarschijnlijk de Duitse bommenwerpers boven de Britse hoofdstad. Bommen vielen met donderend geweld op de huizen. Mensen stierven bij honderden. De reddingsploegen met hun rinkelende bellewagens suisden door de gehavende straten. Het vechtende, gemartelde Londen was vol gezucht.

En hier in Amsterdam scheen het alsof de stad gestorven was. Er waren nauwelijks mensen op straat. De duisternis was volkomen. En in al die huizen dachten de mensen aan hetzelfde: als we het allemaal samen vertikken, kunnen de Duitsers niks terug doen. Dirk had wel eens gelezen, dat sommige dieren een aardbeving kunnen voelen, enkele uren voordat de grond werkelijk beeft. Ik ben zo'n dier (dacht hij), ergens fluistert mijn instinct me in, dat deze ogenschijnlijk doodstille stad in werkelijkheid een vulkaan is... een vulkaan, die op uitbarsten staat.

'Laten we maar gaan slapen', zei Willem. 'Al dat gepieker geeft toch niets. En we hebben onze rust hard nodig. Morgen zie je je vader en moeder.'

'Als ik me morgenochtend maar kan beheersen...', was de laatste

gedachte van Dirk, voordat hij insliep.

Het was de avond van de 24ste februari 1941.

182