Tussen speurders en spionnen - Avonturen van Dirk Poldervaert

'Dat is warempel het toppunt', zei Dirk.

'Je bent er nog niet. Nog lang niet', zei Willem, 'goed dan, die bestuurders bellen de Duitsers op. De Griine komt bij Janus thuis en haalt hem weg. Wat zijn dat voor dingen, die we horen, zeggen ze. Janus, helemaal niet suf, doorziet in één seconde de situatie. Hij trekt zijn snuit in de olijkste grijns, die ze in Rotterdam in voorraad hebben. 'Hahahah', lacht hij, 'ik kom helemaal niet uit Londen. Ik heb geen werk en dacht: als ik met dat smoesje bij de heren kom, krijg ik centjes om er van uit te gaan, hahahahahah.' En de Grüne lacht mee. Want die kan óók niet geloven, dat iemand uit Londen hierheen gekomen is. Ze laten Janus vrij en die gaat weer naar zijn vrouw terug. Nou, en daar zit hij nog, doodrustig hoor.'

'Het is ongelooflijk', zei Dirk, 'als je zo'n verhaal in een boek leest zegje: de schrijver heeft wat moois bedacht.'

'Het is de zuivere waarheid', zei Willem, 'trouwens... dat mannetje van mij is naar Rozenburg geweest. Het zendertje lag er nog begraven. Het is nu op een andere veilige plek opgeborgen, en de code ook! We gaan dat gebruiken om er mee naar Londen te seinen.' 'Asjeblieft', zei Dirk, 'soms gebeuren er nog wonderen.' 'Lien heeft me verteld', zei Willem later tegen Dirk, 'dat je graag je vader en moeder zou willen ontmoeten. Lijkt me nogal voor de hand liggend, maar ik heb er wel bezwaar tegen, dat je naar Hilversum gaat. Te veel mensen kennen je daar. Ik denk ook niet, dat ze het in Londen goed zullen vinden, datje op deze wijze jezelf in groot gevaar brengt. Het gaat niet om jou, maar om het contact, dat je tot stand moet brengen. En (zo ging Willem verder) ik voel er nog minder voor om ze hier naar de Weesperzij te laten komen. Die garage hier is een bijna ideale schuilplaats voor jou en voor mij, wanneer ik in Amsterdam ben. We mogen niet meer wagen dan beslist nodig is.' 'Wat doen we dan?' vroeg Dirk.

'Ik heb het volgende gedacht en meteen in orde laten maken. Je vader en moeder zijn vandaag uit Hilversum naar Amsterdam gekomen. Ze logeren doodgewoon bij kennissen. Morgen gaan ze naar Hilversum terug, tegen een uur of negen zitten ze in de derde klas wachtkamer van het Centraal Station. Daar gaan jij en ik ook heen. Je doet gewoon tegen je vader en moeder. Zij zullen ook gewoon terug doen. Een toevallige ontmoeting zoals er elke dag honderden gebeuren. Jullie blijft een beetje babbelen en dan gaan zij weer weg. Afgesproken?' 'Prima georganiseerd', zei Dirk.

'Wanneer denk je, datje met het zendertje van Janus Droesem radiocontact met Londen kan opnemen?' vroeg Dirk.

179