Tussen speurders en spionnen - Avonturen van Dirk Poldervaert

stapte, kon hij in enkele minuten thuis zijn. Thuis bij vader en moeder, bij Lien en bij al zijn vrienden. Ten slotte kon hij bij hen misschien even goed onderduiken als in Amsterdam. Opeens dacht hij aan het dwaze verhaal, dat de broer van John Phillips had verteld, die avond, toen ze elkaar hadden geprobeerd te overtroeven met nonsensver-zinsels. - Afspraak is afspraak en daar moet je niet van afwijken. Zijn opdracht was: naar Amsterdam, en zich dan vervoegen op het afgesproken adres. Nee, hij moest zich aan de afspraken houden. Hij beet de tanden op elkaar. Flink zijn, en niet toegeven aan zijn sterkste verlangens. Van Amsterdam uit, kon hij later proberen met vader en moeder in contact te komen. 'Hilversum... Hilversum', riep de conducteur. Er stapten hier weinig mensen in. Dirk had ze eerst langs de trein zien lopen. Goddank, er was niemand bij, die hij kende. De trein zette zich weer in beweging. Dirk haalde verlicht adem. Nu nog maar een korte tijd, en hij zou in de menigte van de grote stad kunnen verdwijnen.

Weesp... Muiderpoortstation, en eindelijk het IJ en het Centraal Station. Zo onverschillig mogelijk passeerde Dirk de kaartjescontrole. Hij stond op het Stationsplein en keek om zich heen.

169