Tussen speurders en spionnen - Avonturen van Dirk Poldervaert

'Nee... Nee...' zei Dirk aarzelend, er begon hem iets te schemeren. 'Ik rende als een haas naar het kamertje van Tade', vertelde Gerard. 'Zijn jasje hing over de leuning van de stoel, en het briefje van de grote onbekende zat er nog in. Precies zoals ik had gehoopt. Hier, ik heb het overgeschreven:

situation at home unchanged no new orders. 'Wel verdraaid', zei Dirk vol bewondering, 'op dat idee zou ik nooit gekomen zijn. Het originele briefje heb je natuurlijk in zijn jasje gelaten?'

'Allicht', zei Gerard.

De volgende ochtend zaten ze beiden in het kantoor van de Kreeft. Ze vertelden al hun wederwaardigheden.

'Laat ik beginnen', zei overste Lagerwei, 'jullie van harte te feliciteren met het resultaat. De zaak is nog wel niet rond, zoals dat heet, maar dank zij jullie beschikken we nu over belangrijke aanwijzingen. Verder moet jullie begrijpen, dat hier de grootste geheimhouding nodig is. Tade moet geen ogenblik argwaan krijgen. Jullie blijft dus nog een paar dagen in dat pension. Ik moet de hele zaak nu met de Engelsen bespreken. Die zullen zich vooral interesseren voor de knaap, die jullie de grote onbekende noemt. Want al is het duidelijk, dat Tade een schurk is, die grote onbekende meneer X is de contactman in Engeland, en niet alleen voor Tade maar voor nog veel meer van zulke verraders en spionnen. Het kan nog wel een paar dagen duren voordat er toegeslagen wordt, dus mondje dicht.' Ze bleven lang napraten over alles wat ze nu wisten. 'Voor zover ik er iets van begrijp', zei de Kreeft,'heeft Tade op een of andere manier de boodschap gekregen van X, dat hij om negen uur op Piccadilly station moest zijn. Het zal mij benieuwen wie die boodschap heeft overgebracht. En verder zou ik graag willen weten hoe sinjeur X aan het adres van Tade is gekomen, want dat adres moet hij hebben gekend om de boodschap te doen bezorgen. Dat vind ik belangwekkend genoeg om tot de grond toe uit te zoeken. Want dat speelt allemaal aan de Nederlandse kant. Dan is er die sinjeur X. Uit het verhaal van Dirk maak ik op, dat hij een meesterspion moet wezen. Een vent, die zich heel anders kan voordoen dan hij is, en in het beruchte Soho een huis heeft, waar hij zich desnoods kan schuilhouden. Hij is kennelijk de man, die hier in Engeland de orders doorgeeft, die hij, natuurlijk per geheime radio uit Berlijn ontvangt.'

'Wat denkt u van dat papiertje?' vroeg Dirk.

'Heel slim bekeken', zei de Kreeft. 'Kijk, meneer X gaat telefoneren,

155