Tussen speurders en spionnen - Avonturen van Dirk Poldervaert

te hinken. Die heeft zoiets meer aan de hand gehad. Daarom is hij lang niet zo zenuwachtig als Tade.'

Tade deed in het hokje inderdaad erg nerveus. Hij stopte geldstukken in de automaat. Draaide cijfers. Toen wierp hij de telefoon nijdig neer. Even later verliet hij de telefooncel, en üep haastig naar de uitgang van het station.

'Laat die maar lopen', zei Gerard, 'ik ga met de trein naar Swiss Cottage terug. Als ik bof, ben ik al thuis, wanneer meneer Tade terug komt. En van jou hoor ik vanavond nog wel watje van dat kereltje te weten hebt kunnen komen.'

Dirk bleef een beetje op afstand, maar toen ten slotte het mannetje een kaartje aan de automaat kocht, stond Dirk even later bij dezelfde automaat. Hij kocht een kaartje voor het verst afgelegen station. Onderweg zou hij altijd eerder kunnen uitstappen.

150