Twaalf burgemeesters, 500 jaar Amsterdam (met Fred. Thomas)

50 JOOST SYBRANDSZ. BUYCK 66

quaelyck connen stillen ende alle middelen soecken omme deselve met civilicheyt ende bequamicheyt te appaisseren". Maar ook te Brussel kwam men niet verder; Joost Buyck besloot nu zelf aan het hoofd ener afvaardiging de zaak ter hand te nemen. In Juli reisde men naar Alkmaar, waar de Prins zich ophield, doch deze verklaarde de Amsterdammers voor halsstarrig en veeleisend. In het bijzonder bleken zij ongenegen hun stadssoldaten te ontslaan; een standpunt dat Prins en Staten beschouwden ,,geheel absurd ende impertinent te syn". Te Alkmaar werd evenmin iets bereikt.

Intussen werd de Amsterdamse overheid door den Landvoogd Don Juan met vermaningen en achteraf loze beloften nog in haar standpunt gesterkt . De Staten van Holland besloten toen, tegen den wens van den Prins, die in vrede met Amsterdam tot een accoord wilden komen, de stad door list of geweld te nemen. Het eerste mislukte, de slecht voorbereide aanslag op Amsterdam van 23 November onder Overste Herman Helling, werd krachtig afgeweerd. Eindelijk gingen toen de Staten tot het laatste dwangmiddel over: op 29 December 1577 begon Sonoy de stad met voldoende troepen te omsingelen; bij den aanvang van het nieuwe jaar was Amsterdam volkomen ingesloten. Zij het nog altijd zonder strijd.

Te Delft en later te Den Haag hervatte men de besprekingen over de satisfactie. Joost Buyck en met hem zijn medebestuurders waren desnoods bereid geweest vijandelijkheden tegen Sonoy te openen, doch de Vroedschap en de groote meerderheid der burgerij wensten vrede en een spoedige oplossing. Toch werd er nog enkele malen, zij het op kleine schaal, tussen stadssoldaten en belegeraars gevochten; aan beide zijden vielen dooden.

De Staten van Utrecht gelukte het tenslotte de partijen tot elkaar te brengen. Op 8 Februari ten leste sloot Amsterdam met Prins en Staten het verdrag van satisfactie, ,,vast onverbrecke-