Twaalf burgemeesters, 500 jaar Amsterdam (met Fred. Thomas)

Dr. WILLEM DE VLUGT 3²9

,,aspect. Met — als direct gevolg — onrustbarende toename van ,,de werkloosheid, die, met name van de Diamantnijverheid en ״Sigarenindustrie, toch al van zo ernstige betekenis was. Inder-,,daad — voor menigeen een zorgvolle jaarswisseling, die van ,,1922!

,,Met dit al, voor het bestuur van een grote stad past het niet zich ״door deze feiten te laten ontmoedigen. Is er al geen plaats voor ״optimisme in het constateren van de omstandigheden, waarin ״wij ons bevinden, pessimisme ware de dood in den pot en mag ״ons evenmin beheersen.

״Op ons, ook als Gemeentebestuur, rust de plicht met moed en ,,vertrouwen vooruit te zien en voorwaarts te gaan. Te doen, wat ״onze hand te doen vindt, om de ons toevertrouwde belangen ״met groten ernst te behartigen en overal waar het kan, te bevorderen.

״Moge het u en mij daarbij aan opgewektheid niet ontbreken ״en moge het ons tezamen, onder Gods zegen, gegeven worden ״Amsterdam veilig door deze economische branding te leiden." Deze woorden laten ons een Burgemeester met grote economische belangstelling zien. Het woord ״vertsagen" kent hij niet. Nooit zinkt hem de moed in de schoenen. Hij weet van aanpakken. Geen moeite is hem te veel, zodra het gaat om den bloei van zijn Amstelstad. Als het nodig is, trekt hij naar het buitenland om te zien hoe hier de belangen van 's Rijks hoofdstad gediend kunnen worden.

Hij heeft in dit opzicht een geheel eigen stijl. Ook in het voeren van onderhandelingen met de Regering, gelijk ons hierboven reeds bleek. ״Indien Burgemeester en Wethouders van Amsterdam een eigen stijl en methode hebben om met de Regering te onderhandelen, dan dienen zij die niet te étaleren. Het gevaar zou ontstaan, dat men er dan geen effect meer van zou kunnen boeken. Daarover spreekt men nu eenmaal niet," zeide hij in 1937 in den Gemeenteraad.