Twaalf burgemeesters, 500 jaar Amsterdam (met Fred. Thomas)

270 y. W. C. TEL LEG EN

antwoordelijk gemeentebestuurder de leiding van den woning-dienst weer op zich. Maar niet deze taak had zijn haren vergrijsd, zijn oog verdoft, zijn gelaat gerimpeld. Het was de dagelijkse strijd voor het brood, de duizend angsten om het verlies der neutraliteit, de stijgende onrust in de stad, die hem zo snel had doen verouderen.

Een daad van moed of een daad van overmoed, wat is de aanvaarding van het burgemeestersambt in dezen tijd ?hadTellegen bij zijn ambtsaanvaarding gevraagd. Schoon niemand op dat tijdstip den omvang der geestelijke verwarring der vier oorlogsjaren kon overzien, zal de geschiedschrijver misschien eens vaststellen, dat Tellegen's lichamelijke gesteldheid en geestelijke veerkracht het oordeel ״overmoed" rechtvaardigen, want toen hongerige magen de plaats van denkende hersens gingen innemen en door verkeerde instincten geleid, politieke demagogie de eerste aanvallen richtte op het vertrouwen in de onkreukbaarheid der verantwoordelijke volksvertegenwoordigers —, aanvallen, die tot in onze dagen, zij het door anderen, die het slechte voorbeeld overnamen, worden voortgezet — toen zou een krachtige leider der raadszittingen, die zichtbaar voor alleman het sterke gezag verpersoonlijkte, het respect hebben ingeboezemd, dat weifelloze leiding in moeilijke dagen bij grote volksmassa's steeds wekt.

„Moed of overmoed ?" Wie den kleinen burgemeester met het zorgelijke gelaat de rumoerige raadszittingen zag presideren, wist het antwoord op die vraag. Burgemeester Tellegen bleef, zijn democratische plichten getrouw, zinnebeeld van het beste deel van Amsterdam, dat door de eeuwen heen uit de grootste

benauwenis altijd gered is door de deugd van den burgerzin.

#

Het jaar 1917 bracht nieuwe rampen over land en stad. De winter van 1916 op 1917 was kouder dan normaal; en brand-