Twaalf burgemeesters, 500 jaar Amsterdam (met Fred. Thomas)

248 S. A. VEN ING MEI NES Z

werk der politie, dat zich een comité van ingezetenen vormde, hetwelk op 17 Januari 1899 in het Beursgebouw het corps namens de burgerij hulde bracht.

Met alle waardering voor het werk van den Burgemeester hield de Raad voet bij stuk. Een motie-Caroli tot het ontwerpen van een verordening op het straffen bij de politie werd aangenomen. Burgemeester Vening Meinesz beantwoordde haar met de mededeling, dat hij bij hoger gezag vernietiging zou vragen van het zijns inziens onwettig besluit. De Minister van Binnenlandse Zaken, Goeman Borgesius, was echter niet bereid den Burgemeester onmiddellijk in het gelijk te stellen. Hij achtte het besluit in het algemeen niet onwettig en wenste in elk geval de verordening eerst te zien en te bestuderen. Dit was voor een karakter als dat van Vening Meinesz voldoende. De overtuiging, dat hem door hoger bestuur niet den steun werd gegeven, dien hij noodzakelijk achtte voor zijn gezag, was onverdragelijk met de opvatting van zijn taak. Hij, als vertegenwoordiger van de Regering, stond aan het hoofd der politie, die volgens de wet en volgens zijn overtuiging aan den invloed van plaatselijke potentaten moest onttrokken blijven. Daarvoor en voor zijn positie in het algemeen streed hij met onwankelbare vastheid jaar en dag, tegen velerlei kleine, soms kriebelig kleine oppositie uit een praatgragen Raad. Hij steunde daarbij op het hoogste gezag, waarvan hij zich in zulke ogenblikken de representant wist. Nu echter liet dit hoogste gezag hem zelf los, stelde hem in het ongelijk, omdat hij niet dulden wilde, dat de macht, welke één geheel moet zijn öf niets kan zijn, zou worden verbrokkeld.

Het was bekend, dat Burgemeester Vening Meinesz krachtig waakte voor de uitvoering ook van die besluiten, welke tegen zijn mening in waren genomen, het was evenmin een geheim, dat lang niet alle voorstellen van Wethouder Treub en de vele hervormingen, waartoe men was gekomen, met zijn instemming