Twaalf burgemeesters, 500 jaar Amsterdam (met Fred. Thomas)

244 S. A. VEN ING MEI NES Z

had men de machtiging der Regering nodig, welke op 21 Maart 1896 werd verkregen. De voorwaarden, die het Rijk daarbij stelde, stonden den Raad echter niet aan, men wenste ze niet te aanvaarden. Dit bracht het dagelijks bestuur der gemeente in een moeilijk parket. Burgemeester Vening Meinesz was op dat ogenblik met vacantie. Hij keerde onmiddellijk terug en zat de eerstvolgende raadszitting voor, waarbij de kwestie opnieuw ter tafel kwam. Met een enkel woord leidde de Burgemeester haar in, repte van een misverstand en zonder meer ging de Raad thans met B. en W. mee, aanvaardde men de situatie, die aldus door ingrijpen van het hoofd der gemeente, zijn persoonlijk overwicht, was gered.

Na dit besluit, van 20 April 1896, werd begonnen met den aanleg van een gemeentelijk telefoonnet dat op den vastgestelden termijn van 1 November d.o.v. gereed kwam. Niet echter dan na openlijken strijd met de Bell Telephoon Maatschappij, welke reeds haar net in Amsterdam had en niets naliet om de gemeente bij haar werk te hinderen en zo mogelijk te voorkomen, dat menden ien November klaar was. Heel wat grappen werden in die dagen verkocht over Treub's telefoonnet, dat ״onder-grondsch" heette, maar juist op verschillende punten der stad hoge masten kreeg, vanwaar draden naar de huizen werden geleid. De strijd met de Bell was intussen bittere ernst! Treub zelf heeft later verteld, hoe moeilijk het soms was vergunning te krijgen voor het aanbrengen van steunpunten op daken en aan muren en het herhaaldelijk gebeurde, dat draden, die overdag waren gespannen, 's nachts werden doorgeknipt. Zolang men de daders niet betrappen kon, was er natuurlijk geen verhaal.

Zo was er ook een bundel draden gespannen over het grachtje, dat destijds van den stadstimmertuin langs Carré naar den Amstel voerde. De Bell liet daarop een bootje door de gracht trekken met een hogen mast en geheel bovenaan een groot mes,