Twaalf burgemeesters, 500 jaar Amsterdam (met Fred. Thomas)

S. A. VENING MEINESZ 237

zo gans verschillend Rotterdam, welk ambt hij tien jaar heeft bekleed. Rotterdam leerde Vening Meinisz kennen en waarderen. Het zag aan het hoofd der gemeente een man van grote werkkracht, scherpzinnigheid en doorzicht, onder wiens bestuur vele belangrijke dingen tot stand kwamen. De vergaderingen van den Raad leidde hij met vaste hand, volkomen onpartijdigheid en geen ander richtsnoer dan zijn plicht en het belang der stad. Algemeen was dan ook de teleurstelling, toen in September 1891 de Koningin Regentes Burgemeester Vening Meinesz naar Amsterdam riep als opvolger van Mr. G. van Tienhoven, die als kabinetsformateur naar den Haag ging. Op 9 October in den raad en vier dagen later in den kring der ambtenaren nam men met spijt en weemoed afscheid. En in den middag van 14 October waren Wethouders, Raadsleden en hoge ambtenaren op het station, om den vertrekkenden Burgemeester •en zijn echtgenote nog eenmaal de hand te drukken. Toen de trein het Maasstation uitreed, ontblootten allen het hoofd. Het strakke gelaat en den koelen blik van Burgemeester Vening Mei esz verloren een moment hun beheersing. Voor het eerst en voor het laatst zagen de Rotterdammers, dat deze stroeve, hoekige mens ook ontroerd kon zijn.

#

Niet zonder spanning zag Amsterdam het optreden van Burgemeester Vening Meinesz tegemoet. Het was bekend, dat de Raad van Rotterdam hem een grote volgzaamheid had betoond, wat van de Amsterdamse Vroedschap stellig niet verwacht kon worden. De hoofdstad wilde zich door haar Burgemeester wel laten besturen, maar niet regeren. Er was in den Raad een krachtige groep, die haar standpunt met klem tegenover dat van den nieuwen bewindsman zou plaatsen.

,,Ik ben regent, geen burgervader!" Het was als een douche over achtbare hoofden die op de installatievergadering van 14