Twaalf burgemeesters, 500 jaar Amsterdam (met Fred. Thomas)

212 WILLEM DANIËL CRAMER

Provincie, den President-Commissaris der spoorweg-onderneming, den heer L. J. J. Serrurier, geluk, met de verzekering, dat, zo de onderneming ontelbare zorgen en moeilijkheden had opgeleverd, deze dag ruimschoots daarvoor voldoening gaf en ook voor de toekomst voldoening beloofde. De eerste reizigers bleken opgetogen en ook zij, die van vertrek en terugkomst getuige waren geweest, verhaalden in kofïïe-en wijnhuizen, aan vrienden of verwanten geestdriftig van hetgeen zij hadden beleefd. De snelheid, waarmee de trein de ruimte doorkliefde, was ijzig om te zien, maar toch ging het veiliger nog dan met paarden, die immers konden vallen of doorslaan.

Vervoerde de eerste trein ongeveer 300 genodigden, den tweeden inwijdingsdag, Zaterdag, reisden aandeelhouders der Hollandse IJzeren Spoorweg Maatschappij met hun gasten mee, een gezelschap van meer dan 500 personen. De beide locomotieven, de ,,Snelheid" en de ״Arend" brachten met vereende kracht den vol bezetten trein naar Haarlem en terug. Drie dagen later werd de spoorweg voor het publiek geopend en onmiddellijk bleek de belangstelling zeer groot. Ook toen moest men op Zondagen met treinen van 24 rijtuigen rijden, door twee locomotieven getrokken. De tarieven waren dan ook niet hoog. De vracht van de eerste klasse was gelijk met die der diligence, de laagste klasse stond gelijk met de trekschuit. Voor de tussen-klasse was een tarief gesteld, dat tussen beiden het midden hield. De drie klassen werden aangeduid als diligence, char a bancs en wagon. Een reis van Amsterdam naar Haarlem kostte resp. ƒ 1.20, ƒ 0.80 en ƒ 0.40. De diligences waren groen van kleur, de char a bancs geel en de wagons bruin; alleen de wagons bleven open en konden met zeildoek worden gesloten. Bijna veertig kilometer snelheid ontwikkelden de eerste locomotieven. Het was iets ongehoords, dat Jacob van Lennep den lierzang ontlokte: