Twaalf burgemeesters, 500 jaar Amsterdam (met Fred. Thomas)

211 WILLEM DANIËL CRAMER

wachters en de wachters der Excentriques op hun post gekomen, gekleed met hogen hoed, donkere uniformjas met bandelier en witte broek. Zij hadden toegezien, dat zich geen vee op de bermen bevond en nieuwsgierigen op een afstand geplaatst. Nu wachtten zij de komst van den trein af. Het grote ogenblik was aangebroken. De deuren der open wagons werden gesloten, allen zaten op hun plaats. Zij, die achterbleven en het publiek aan den overkant keken in spanning toe. Daar klonk de trompet van den conducteur, het voorgeschreven signaal: ,,Locomotief, ga voort!" Langzaam, heel langzaam kwam er beweging in den trein. Wagons trokken aan, raderen knarsten. Rook en stoom golfden weg in den wind. Onder doodse stilte reed de trein van de stationsplaats. Dan een luid hoera, dat onmiddellijk werd overgenomen. Handen gingen omhoog, zakdoeken, hoeden. Uit duizenden kelen klonk het gejuich. In den trein bliezen de schutters. Handen wuifden. De eerste spoorreis in Nederland was begonnen.

Langs heel den weg tot Haarlem toe stonden nieuwsgierigen. Er waren koetsiers, die hun paarden aanzetten om te trachten den trein te volgen. Ook jongens holden mee. In de schuit op Haarlem verdrongen zich de passagiers om uit den roef te komen; de jager hield slechts met moeite zijn schichtig paard in bedwang. Een diligence stopte, de reizigers sprongen er uit om den trein na te kijken. De afstand Amsterdam — Haarlem werd in een half uur afgelegd. De Haarlemse schutterij blies den trein een welkom toe en ook hier wachtte een talrijke menigte, juichend en wuivend. Na het wisselen der locomotief reed men terug naar Amsterdam, waar voor de reizigers buffetten met verversingen — een keurige collation — waren ingericht. Hier wenste in tegenwoordigheid der afgevaardigden uit 's Lands en Gemeentelijke Collegiën, Burgemeesters en afgevaardigden uit de regeringen der steden Amsterdam en Haarlem, de heer Van Stralen, namens den Gouverneur der