Twaalf burgemeesters, 500 jaar Amsterdam (met Fred. Thomas)

108 WILLEM BACKER

pend gewijzigde plannen verband hield. Nu de toren er niet kwam, kon men allicht ruimer in den zak tasten, om het Kapitool der grootmachtige stad aan het Y nog luisterrijker aanzien te geven. In elk geval maakte Jacob van Camp en een nieuw ontwerp, dat werd aanvaard en waaraan i October 1648 uitvoering werd gegeven.

Zeven jaren duurde de bouw, waarvan de kosten op zeven millioen werden geraamd. Toen was het bouwwerk nog niet gans voltooid, maar kon de stadsregering, die na 1652 op het Prinsenhof zetelde, toch reeds haar intrek nemen. Zo verhief zich voor de bewonderende blikken der volop meelevende Amsterdammers 's wer elds achtste wonder als een triomf der schone kunsten. Maar den schepper zelf, den ,,verwonderlijcken en dapperen schilder en bouwmeester" Jacob van Campen bracht die triomf slechts leed en ontgoocheling. De voorspelling, hem in zijn jeugd gedaan, dat zijn naam zou „steigeren tot aan het gestarnte en eeuwiglijk, gelijck een ceder van den Libanon groeien bij de naneeven," werd al te letterlijk bewaarheid. Pas het nageslacht zou zijn roem verkondigen, de tijdgenoot ontsloeg den kunstenaar nog voor het werk was voltooid en gaf de eer aan een ander.

Van Campen was voor de uitvoering van zijn werk aangewezen op medewerkers, die den bouw leidden. Zijn bekwame helper was Pieter Post, maar Amsterdam wenste van zijn diensten geen gebruik te maken. Het wees als uitvoerder den stadsbouwmeester Daniël Stalpaert aan, die als metselaar was begonnen, een man dus uit de practijk, maar die aan de kunst en allure van Van Campen niet kon raken. Voor Stalpaert waren er grenzen van het mogelijke, technisch en financieel, grenzen die het artistiek brein van den genialen ontwerper niet kende. Dat Stalpaert bij een zuinige overheid, die zelfs door malaise, als gevolg van den oorlog met Engeland, in 1653 den bouw hoger dan de eerste verdieping wilde staken, in het gevlei kwam ten