Twaalf burgemeesters, 500 jaar Amsterdam (met Fred. Thomas)

WILLEM BACKER iOi

verstant en gants niet wel bespraeckt." Voor de verwerkelijking der torenplannen kon men van dezen man al heel weinig verwachten.

Algemeen was rouw om Backers dood. De gevoelens welke zijn heengaan wekte, werden door Six van Chandelier vertolkt:

De stad verliest een steun, de nieuwe kerk een suil, Waar zal het Y nu schooien ?

De Burgemeester, wien de deughd in zilver haair, Geen merck gaf van getallen,

Ook in den Godsdienst, als een goude kerkpilaar, Die viel. Ach! schaadlik vallen.

Niets stond thans de voltooiing van het raadhuis meer in den weg. Burgemeester de Graefï, de grote stuwer van het werk, zag zijn levensideaal in vervulling gaan. Op zo Januari 1648 werd de eerste der 13.659 palen ingeheid, den 29en October van hetzelfde jaar de eerste steen gelegd. De bouwcommissie had het ,,generale verdeelingsplan van de principaelste vertrecken ende camers" gereed. Maar over het definitieve plan was lang gedelibereerd. Lag het aanvankelijk in de bedoeling slechts een betrekkelijk bescheiden terrein voor den bouw te bestemmen, later ging men ertoe over den beschikbaren grond te vergroten. Jacob van Camp en maakte in 1647 een ontwerp, dat aanvaard werd en waaraan in Januari 1641 begin van uitvoering werd gegeven. Terwijl dus het werk in vollen gang was, kwam de bouwcommissie nog eenmaal terug op haar beslissingen en stelde voor om het bouwterrein te vergroten tot de oppervlakte, die het thans nog heeft. Het stadhuis zou dus groter worden en indrukwekkender, dan men zich het ooit had voorgesteld. Welke omstandigheden en overwegingen tot dit besluit leidden, bleef voor de buitenwereld verborgen. Niet onmogelijk, dat het voornemen om den bouw van den toren stil te leggen, wat uiteindelijk tot definitieve stopzetting leidde, met deze zo ingrij