Voordat hij het vergat (bloemlezing)

antisemitisch. Als een nieuwe filmweek elke vrijdagmiddag begint, zit de zaal vol (ze zit altijd vol) met het vaste publiek.

Zegt ome Jozef:

'De keurmeesters... we zullen ze vrijdagmiddag met Sunny Boy wat te zien geven.'

Van buiten mag de bioscoop dan beslist geen wonder van architectuur zijn, als de vierhonderdvijftig keurmeesters die vrijdag de zaal betreden, zien ze, dat ome Jozep het interieur eventjes heeft laten veranderen. Een synagoge. Een cine-goge! Het toneeldoek is vervangen door twee prachtig beschilderde openslaande deuren. Daar achter heeft zich het koor opgesteld, dat de keurmeesters met fraaie synagogale en wereldse liederen in de vereiste stemming brengt. De hele zaal zingt mee. Kol Nidrei en de melodieën van Chanoeka. Wie zo vakkundig is ingezeept, heeft geen oor meer voor de spraakgebreken van de barbier.

De filmwereld is een riskant bedrijf. Onder het wateroppervlak loeren onbekende klippen en ondiepten. Maar op één fundament kan ome Jozep huizen bouwen: op het oordeel van de keurmeesters. Als die op vrijdagmiddag de film mooi vinden, is de avondvoorstelling vóór zessen uitverkocht.

Zegt het personeel:

'Hoe kunnen ze nou 's avonds al op Kattenburg weten, dat de keurmeesters het program 's middags zo goed vinden?'

Zegt ome Jozep:

'Je weet niet waarom ze komen, en je weet niet waarom ze wegblijven. Maar als de Markensteeg de film goed vindt, weten ze het een minuut later in de Grote Wittenburger-straat.'

Vrijdagemond is namelijk de avond van de Kattenbur-

93