Voordat hij het vergat (bloemlezing)

Komt bijvoorbeeld iemand voor de etalage staan. Posteert hij zich naast de man.

'Ik geloof dat ik U ken. Bent U niet een kennis van Maupie Abrams van de Breestraat?'

Er bestaat inderdaad een Maupie Abrams, die op de Breestraat domicilie houdt. Het is ook waar, dat deze Abrams een kennis van Italiaander is. Maar de rest is verzonnen. Dat is de kunst van het 'aankeilen', het aanspreken. Italiaander heeft met de ogen dicht en het geweer op de verkeerde schouder, een lukraak schot afgevuurd. De geroutineerde stoepjee heeft zijn vraag gesteld met het geheimzinnige timbre in zijn stem, waar weinig mensen ongevoelig voor zijn. De toekomstige klant denkt na. Hij kent die hele Maupie Abrams niet, maar waarom zou hij dat goeiige mannetje met zijn tevreden vollemaansgezicht-je teleurstellen. Zegt de klant:

'Maupie Abrams van de Breestraat... ja, inderdaad, die ken ik.' Als de man deze onwaarheid heeft gesproken, is hij reddeloos verloren. Voordat de spin hem uit het web laat ontsnappen, heeft het vliegje een costuum gekocht, of een overjas, of minstens een broek, of althans een zijden foulard.

Maar deze truc werkt niet altijd. Italiaander moge dan geen psychologie gestudeerd hebben, hij weet uit ervaring, dat er twee soorten mensen bestaan, suggestibele mensen en mensen, die in staat zijn de hypnotiseur onder hypnose te brengen.

'Dag meneer, mooie uitstalkast. Ik geloof, dat ik U ken. Bent U niet ene Zadoks?'

'Inderdaad, ik ben van Zadoks. En wat zou dat?'

'Ik heb veel van U gehoord.'

Vertelt Mark later thuis:

'Oi, net dat ik zeg: ik heb veel van U gehoord, krijgt die

120