De fakir van de Prinsengracht

neer de regisseur, alleen die mens slaagt in de onderwereld, waarvan men geen seconde aanneemt, dat hij de mentaliteit ervan bezit. Ik heb veel nagedacht over mijn capaciteiten en mijn tekortkomingen in de branche, want het i s een branche, waarde heer, en nog wel een zeer moeilijke, en ik ben tot die conclusie gekomen, die ik u zoeven zei. In de film en ook hier bij u, ruik je de boef al aan zijn eerste woorden. Hij ruikt niet, hij stinkt! En daar zit de fout en een hele grote, als ik het es zeggen mag!

—    Er zit wat in, zei de regisseur.

—    Een hele boel zit erin. meende Matje bescheiden.

—    En toch is het voor ons fout, kwam de hoorspel-leider weer. Misschien is het teveel en dan gaat er wat af, maar iets ervan moet blijven. Deze man hoeft trouwens ook niet te verbergen wat hij is. Ieder mag het weten, móet het zelfs weten!

—    Dan is er voor mij geen gijn aan, besliste Matje.

Als deze man zijn verraad pleegt, moet er angst zijn, maar tegelijk kwasi betrouwbaarheid. Ik......

—    We doen het over, besliste de regisseur en tegelijk drukte hij het handeltje in, waarmee de commando-microfoon in werking werd gesteld.

—■ Dames en heren, gelastte hij. De scène op pagina acht van het stencil. We beginnen daar waar inspecteur Cleveland Copley onder handen neemt.

Toen gebeurde het. De deur van de regie-kamer ging open en de assistent van de regisseur kwam binnen. Hij boog zich over naai' de man achter de microfoon en zei zacht: — Er staan drie heren in de alcoof. Een ervan is Werner Vrede.

—■ Verrek, zei de regisseur en hij liep rood aan.

Tussen de grote studio en de „alcoof” was een afschutting en van de regiekamer uit, had men op dat afgeschutte gedeelte dus geen zicht.

Drie heren en één ervan was Werner Vrede......

Johan keek de Groninger aan. Matje grijnsde. De