De fakir van de Prinsengracht

over ons, zei hij en hij zei het gevoelvol en mooi. Maar als dat zo is, sta ik, staan wij allen voortdurend met God in contact en is het gebed voortdurend overbodig!

—• Dat weet je en toch bid je wel eens.

Hij aarzelde even. Alsof hij zich ervoor schaamde. Toen antwoordde hij eerlijk: Ja, maar daarbij vraag ik me soms wel eens af: waarom ?

Met grote ogen keek ze hem aan.

—■ Ik hou van je, zei ze zacht. Is het erg?

Hij knikte haar toe.

—'Wat weten wij ervan, kindje? We maken woorden en de een doet dat beter dan de ander, maar verder? Woorden getuigen toch alleen maar van onze opperste machteloosheid? We kunnen er dat, wat we willen zeggen, nog niet in de verte mee benaderen. Bergson heeft het toch gezegd: Het menselijk verstand wordt gekenmerkt door het feit, dat het het leven niet kan vatten of begrijpen!

—    Zo heeft hij het niet gezegd, verbeterde Minna. Hij zegt, dat ons verstand alleen de anorganische dingen kan bevatten.

Ze boog haar hoofd voorover en keek hem onderuit met quasi kinderlijke blikken aan.

—    Sorry, zei ze, maar het is zo. Zo heeft hij het werkelijk gezegd.

Hij lachte en dankte.

—    Ik vraag me nog altijd weer af, waar jij toch al die

dingen vandaan hebt. Je bent van alle scholen zo ongeveer weggetrapt en toch......

—    Van meepraten heb ik het, deelde ze mee. Laat je nooit vertellen, dat een mens leert van luisteren alleen. Dat is niet voldoende- Vader bespiegelde veel en als ze filosofeerden babbelde ik mee. Eerst vonden ze het gek, later wenden ze eraan en vroegen ze zelfs als ik niet kwam, waar ik zat. Ik ken alle filosofen. Ik weet van alle wijsgerige stelsels zo’n beetje het geraamte. Staat goed. Ik doe er vaak een hoop mee. Ik kan jou er zelfs mee corrigeren!