De fakir van de Prinsengracht

kijken, want je laat makkelijk wat achter je liggen, dat je beter niet kan zien. Hoe wil je bij die lui haat veronderstellen? Laat me lachen! Haten, onthouwen en vasthouwen kan alleen iemand, die wat heeft meegemaakt, die geleden heeft en deze lui hebben misschien een beetje honger gehad en wat kou geleden maar verder was er niks aan ’t handje. D’r zijn joden weggesleept en doodgeranseld of vergast, maar als je ze diep in derlui hart kijkt, vinden ze dat niet zo heel erg! Ik heb al meer dan eens na die zogenaamde be-vrijding horen beweren, dat ze d’r lang niet genoeg weggehaald hebben, want dat de joden, die er nog zijn dan toch maar weer lekker de kop opsteken! Ik pik ze waar ik dat kan en ik trap ze v^Taar ik de kans krijg. Ze hebben mij ook nooit anders gedaan!

Hij boog zich voorover en keek Johan aan, die zwijgend luisterde en geen enkel teken gaf van instemming of afkeuring.

—• Zal ik jou es wat zeggen? Jij bent van de krant en ik heb altijd aangenomen, dat je het goed meent, maar wat heb ik eraan? Wat hebben wij daaraan? Je zit daar zolang als zij, die de macht hebben, vinden dat je voor hen goed en nuttig werk doet en als ze menen, dat dat niet meer het geval is, dan geven ze je een trap onder het ronde deel van je achterkant en zeggen niet eens dank je!

Huib lachte zacht.

—■ Jij moet nou helemaal niet lachen, viel Matje uit. Jij bent goed zolang ze zich met jou amuseren! En zo gauw als ze ,,d’r niks meer aan” vinden, lig je ernaast!

Hij wond zich op.

—■ Hoe wil je nou in Godsnaam bij deze krentekak-kers en poepwegers memorie voor geestelijke dingen verwachten? Het stelletje, dat uit Engeland gekomen is met allemaal mooie sterren op derlui kraag, v^rant ze hadden Godbeter allemaal een rang ook nog, dat stel is achteraf nog voor zoiets als held gaan spelen