De fakir van de Prinsengracht

„orde” verstoort! Wat wil je? Kerels, die in de oorlog voor de moffen de „Nederlandse Volksklanken” de grootste vuilakkerij, die er geweest is, omdat ze de bedrieglijkste was, in elkaar gedraaid, gearrangeerd en gedirigeerd hebben, laten ze nu de „Grote Huldi-gingspotpourrieën”, zelfs op hun zogenaamde Nationale Feestdagen leiden en uitvoeren. Geen herinnering, geen liefde, geen haat! Verzetsliteratuur met vijftig procent korting in de boekwinkels! Wind je maar op!

—■ Ik wind me niet op, maar jij! constateerde Jo-han droog.

—    Het enige wat je kan doen daar en elders is, meende Huib, jezelf er zoveel als dat gaat, buiten houden. Bepaalde mensen eenvoudig negeren en met anderen niet samenwerken en daar heb je waarachtig je handen al meer dan vol aan als je dat systematisch wilt doen. En verder kun je nou eenmaal in deze lieve wereld, waarin de barmhartigheid zo liefderijk en hardnekkig net precies op de verkeerde plaatsen beoefend wordt, slecht in een lucifersdoosje apart gaan zitten met een briefje erop van: „Trek me niet open, want dan bijt ik alle collaborateurs in d’r been!”

—    Ik begrijp niet waar jullie je zo dik over maken, kwam Matje met een grijns, ’t Is een soepzoodje maar dat is het altijd geweest. Ze willen het alleen voor mekaar niet weten. Ze houden stand op of doen alsof. Als je maar alsof kunt doen, kom je een heel end. Mensen van mijn soort, de boeven, hè, Johan? het gepeupel, de out-cast, de platstoters en de linkmiggels kunnen haten, omdat ze kunnen onthouden, omdat ze zien en leren elke dag! Omdat ze weten, dat het geboefte en het andere gajes er alleen maar zit om de orde te handhaven, die hun orde is en niet die van mij en de andere jongens. Kakel me niet van die dingen ! ’t Zijn nette burgerlui hier in het land, allemaal van de middensoort en pa of opa was nog kruidenier en ze hebben zijn mentaliteit. Geld verdienen en niet om-