Joodse traditie als permanent leren

124.

Jesus' personal message. We do not find this doctrine in the New

37

Testament outside of the words of Jesus himself. But later in Christianity Jesus' doctrine of love became important and cannot be forgotten even by those who do not live according to it. The consequence of the doctrine is today that a Christian knows that you must not make a difference in treating your neighbor according to his moral qualities or his good or bad attitude toward you. In Judaism hatred is practically forbidden, but love to the enemy is not prescribed. (...). Christianity surpasses Judaism, at least theoretically, in its approach of love to all men, but its only genuine answer

to the powerful wicked forces of this world is, as it seems, martyr-38

dom'. 'Flusser . ,: "In het Nieuwe Testament klinkt de bood

schap van Jezus heel zacht, heel ingehouden. Het enige en unieke wat duidelijk wordt is z'n oproep tot liefde voor de ander, ook de vijand. En die liefde is geen abstractie, maar slaat op een relatie met een ander, die je kent. Zo moet je ook de vergeving uit liefde begrijpen. Je kunt iemand alleen iets vergeven als je hem kent: vergeving is een dialogisch handelen. Het opmerkelijke van Jezus is dat hij alle in het jodendom bestaande begrippen dynamisch heeft gemaakt: de liefde is dynamisch, het geloof verzet bergen, de vergeving is een kracht die mensen ontwapent. Als je het evangelie in alle rust leest, kun je je met die boodschap, die je niet terstond tot een met vooroordelen volgepropte "leer" moet bevriezen, identificeren, en dan komt de relax vanzelf.

Die relax, die ontspanning is een niet-magische bevrijding: je beste krachten komen vrij. Ik denk niet dat Jezus een sociale boodschap heeft opgesteld. Ik denk dat hij dat niet nodig vond. Waarschijnlijk meende hij dat sociale gerechtigheid vanzelf zou doorbreken als de mensen zich op de door hem bedoelde wijze zouden ontspannen, zich zouden bevrijden van alle in hen opgehoopte frigide vooroordelen". Als ik opper dat een dergelijke visie een nogal verlammende uitwerking zou kunnen hebben op geëngageerde linkse christenen, en een welkome bevestiging zou kunnen zijn voor dat christelijk establish ment, dat de maatschappelijke verhoudingen maar liever laat zoals ze zijn, en als ik daaraan toevoeg dat: ik maar nauwelijks met zo'n verhaal inm'ntas het retourvliegtuig naar uitgerekend Nederland durf te nemen, windt Flusser zich weer op. Hij zegt: "Mijn visie op Jezus leidt niet tot sociaal escapisme, je kunt er je maatschappe-