Asher Ginsburg, schrijvende onder de naam Achad Haam (één uit het volk) de bekendste Hebreeuwse schrijver rond de eeuwwende en de leider bij uitstek van de Joodse renaissance, heeft als ideaal van deze wedergeboorte geformuleerd: ’een geestelijk Joods Nationaal Tehuis’. Niet het gehele volk zou terugkeren naar Zion, maar het oude Joodse vaderland zou het geestelijk centrum vormen voor het gehele volk, het hart dat het bloed naar alle delen van het volk zou pompen en op zijn beurt door de verschillende centra in de peripherie zou worden beïnvloed. Het is niet meer mogelijk de discussie tussen Achad Haam en zijn tegenstanders op te nemen. De droeve geschiedenis van de tweede wereldoorlog heeft maar al te duidelijk bewezen, dat het lichaam van het volk een tehuis evenzeer behoeft als zijn geest en dat een Joodse staat — en niet alleen een geestelijk centrum — de basis voor het behoud van het Joodse volk betekent. Degenen die menen, dat hiermede aan de ideeën van Achad Haam de grond is ontnomen, vergissen zich evenwel. Want nu de staat er is, en een directe over-gang van het gehele volk naar die staat niet mogelijk en niet wenselijk is, doemt opnieuw
85