Amsterdam, die groote stad

DE AMSTERDAMMER

T T ijkmeester Meijer licht ons uitvoerig in omtrent het leven van den Amsterdammer en al hetgeen daarop in zijne dagen betrekking en invloed had, alsmede nopens de „zeden en gewoontens” der hoofdstedelingen. Hij begint bij het begin: de geboorte, en wel aldus:

„Veele Vrouwen gebruiken thans meest Vroedmeesters, daar men oudtijds, niets dan Vroedvrouwen gebruikten, en in gevallen van de hoogste nood, haalde men eerst eene Meester. Het Kind nu geboren zijnde, wordt bij de Roomschen dienzelve Dag, maar bij de Hervormden enz. na Veertien dagen of zoms later tot den H. Doop gebragt, bij de laatste altijd op Zondag middag of Avond, daar in de Weekbeurten geen meer gedoopt wordt. Veelal gaan de Vader, Moeder en Getuigen met een Slede of Brommer, met het Kind, welke zeer prachtig met een Doopsluyer bedekt is, naar de Kerk, maar de geringe gaan te voet derwaards. Bij de terugkomst uit de Kerk, wierden in voorige Tijden zeer plegtige Doopmalen gehouden, doch thans bepaalt dit zig tot enkelde van de Familie, welke dan op Kaneelkoekjes, Muusjes en Boterhammen met Zuiker onthaald worden; gedurende negen dagen na de Geboorte, is het gebruik om naa de Welstand van de Kraamvrouw en het Kind te vragen, maar na dien Dag bedankt men voor hetzelve, en eenige Dagen daar na houd men Kraam Visite, waar bij door de Burgerstand eenige Vrouwen van de Famielie en Buren verzogt worden, welke alle een Fooytje van Geld aan de Baker geven. Bij de aanzienlijke wordt door een Briefje aan de Deur kennis gegeven, op welke Dagen de Kraamvrouw Visite verwagt; na de afloop van Dezelve verlaat de Baker de Kraamvrouw. Bij de aanzienlijken zoo wel als bij veele van de Burgerstand wordt of is reeds een Min gezogt, aan wiens zorg het Kind nu wordt overgeven, tot het zelve gespeend wordt, schoon veele Moeders uit den Midden en de geringe Stand hunne Kinderen zelfs zoogen.”

80