Amsterdam, die groote stad

Men begraaft ook wel eens, maar weinig, op het kerkhoff te Muiderberg of aan de Diemerbrug met een Jagt of met een gewoone Trekschuit. Door de Middenstand word dit begraven met een koets zeer algemeen nagevolgd, ofschoon de giften enz. dan zeer verminderd worden, komende egter de begraving al spoedig op ƒ 100 a ƒ 150 te staan, geschiedende dit meest zonder uitdeeling van Handschoenen en Rouwbanden en volgende men in al het andere de meer aanzienelijken na.

De Geringere Standen worden thans meest alle ook met een koets gevolgd, door 10 of 12 Dragers begraven, op de kerkhoven, wordende deze lijken meest door eene Aanspreker aangenomen, welke dan de kist, de koets en de dragers bezorgd, komende dit alles te zamen nog op ƒ40 a ƒ 50 te staan, zijnde het in de Buurt bekend maken enz. bij alle deze Standen gelijk als bij de aanzienelijken. Deze begravinge geschied voor half 4 uren des namiddags, zommige in een zogenoemde eigen graf tegen betaling van ƒ 4 of wel in de Gemeene Kuil of gemeen graf tegen betaling van ƒ 1,95.

Voorheen toen de aanzienelijke alleen met de koets en dan gevolgd door vijf of zes koetsen, begraven wierden, zoo wierden de lijken der Middenstand en de geringeren allen met een Baar door 12 of 14 Dragers naar het Graf gedragen. De Baar, welke in oude tijden door de Buuren moest gehaald worden, word thans, wanneer dit nog zomtijds geschied, door de Doodgravers tot voor of bij het Sterfhuis gebragt, des morgens van de begraving. De genodigden ter begraving daartoe met gedrukte briefjes, dus luidende: „In Amsterdam de Heer N.N. word ter begravinge verzogt met lijk van N.N. het beroep de woonplaats om te gaan te . . . Uren naar de Kerk of het Kerkhoff.” Deze genodigden komen nu van tijd tot tijd aan het sterfhuis, wordende door een of twee Aanspreekers, aan de deur staande, naar binnen geleid in een vertrek, alwaar men de Cieraden van de wand genomen en de Spiegels met zwarte kleeden bedekt heeft en het staand Horologie of Pendule doet stil staan (dit laatste vind thans nog over al in alle de sterfhuizen plaats). In dit vertrek staan de naaste Bloedverwanten aan een tafel naast elkander geschaard; telken reize komt elk der binnen komende voor deze tafel en beklaagd den rouw met eene stilzwijgende buiging of „Ik condoleer je over ’t verlies,” voorheen geschiede dit met een christelijk rouwbeklag. De Vrouwen zijn in een bijzonder vertrek bijeen, in behoorlijk rouwgewaad gekleed. De Dragers staan bij de kist. Niemand der aanweezende het lijk meer zien willende, word de Baar een huis of twee van het sterfhuis af midden op de straat gezet, en de Dragers, nadat de kist met het doodkleed bedekt is, dragen de Baar met

283