Joods huwelijks- en echtscheidingsrecht

ONTBINDING VAN HET HUWELIJK

twee getuigen zijn geweest]. Als ze tegenover hem toegeeft dat ze overspel heeft gepleegd dan vertrekt zij zonder ketoeba...

Als zijn vrouw uit eigen vrije wil hem vertelde dat zij hem ontrouw is geweest.... dan verspeelt zij ook haar ketoeba en de toevoegingen. Ook als hij haar gedrag accepteert en er vrede mee heeft dan nog moet hij haar wegzenden. Een Beth Din zal geen man dwingen zich van zijn vrouw te scheiden op een van deze gronden als er geen twee getuigen zijn die verklaren dat de vrouw in hun aanwezigheid en uit vrije wil overspel pleegde. Dan zal het Beth Din de man dwingen haar weg te zenden."

Als een man echter zijn vrouw ontrouw is en met een andere vrouw samenleeft, dan is zij niet verboden voor hem, omdat de Tora hem niet verbiedt een tweede vrouw te hebben. Zijn ontrouw levert echter wel een grond voor echtscheiding op, op voorwaarde dat hij hiertegen was gewaarschuwd maar er niet mee instemde om met deze andere verhouding te stoppen. De Halacha noemt zo'n man "ro'ee zonot" (simpel vertaald een 'hoerenloper'). Omdat de kans aanwezig is dat hij zijn bezittingen kwijtraakt aan die andere vrouw en vanwege het gevaar dat hij door haar geinfecteerd kan raken en deze infectie kan overdragen naar zijn eerste vrouw, is de vrouw gerechtigd om van hem een get te krijgen.

Door deze ontwikkelingen in de rabbijnse rechtspraak werd de ongelijkwaardige verhouding enigszins hersteld. Maar gelet op de bijbelse oorsprong en de formulering aldaar kon dit rechtsinstituut niet zodanig worden herschreven, dat er een volledige gelijkheid van de man en vrouw ontstond. Wel zagen de rabbijnen er op toe dat daar waar verzoening mogelijk was, dit ook gebeurde en ook zagen zij er op toe dat de man niet lichtvaardig tot echtscheiding besloot.

De formele gronden voor echtscheiding zijn in de loop der tijden niet uitgebreid. In de praktijk zijn er wel situaties bijgekomen op grond waarvan echtscheiding mogelijk is. Daaruit volgt dat, evenals in het

53