Het Joodse vraagstuk

Canada

126.196

(1,4 %).

Griekenland

125.000

(2,2 %).

Palestina

110.000

(14%).

Letland

95.675

(5,18%).

Irak

87.488

(3,1%).

Zuid-Afrika

62.103

(0,9 %).

Servië

64.159

(0,53 %).

Egypte

59.581

(0,5 %).

Italië (Europ.)

50.000

(0,125%)

België

44.000

(0,56 %).

Perzië

40.000

(0,4 %).

Deze cijfers zijn voor een deel geschat, maar geven een behoorlijk overzicht over de verdeling van de Joden over de wereld. Er blijkt duidelijk uit, dat de grote concentraties van Joden te vinden waren in Amerika, Polen en Rusland, waarbij nog Roemenië te tellen is. Deze vier landen leverden samen 10 milliocn Joden op, ruim twee derden van het Joodse totaal. Neemt men de landen van oost-centraal-Enropa tezamen, dan komt men tot 8V2 millioen, de grootste helft van het totaal. Dit is in overeenstemming met de historisch gegroeide verspreiding, die begonnen is in het nabije oosten en vandaaruit de loop van de grote verkeerswegen gevolgd heeft; deze voerden in het Romeinse rijk naar Europa. Uit het grote aantal Joden in de Verenigde Staten blijkt, dat in de latere eeuwen de trek naar het westen is ingezet om nieuwe bestaansmogelijkheden te zoeken. De ophoping in oost-Europa dreef hen verder. Deze ophopingen waren eigenlijk alle in een baan, die ten oosten van Duitsland liep, de grootste dichtheid had in Polen en west-Rus-land met de randstaten Litauen en Letland, en meer naar het zuiden omvatte Roemenië en Oostenrijk-Hongarije. In deze streken kon men spreken van Joodse massa’s, die in steden en dorpen dicht opeen leefden. De oude levensvorm van het ghetto was hier bewaard, daterend van de middeleeuwen. Hier had het Jood-zijn ook psychisch-geestelijk de meest intense dichtheid en handhaafde het zich in een hechte traditie, die van ouder op kind werd geleerd en geoefend.

114