Een staat herrijst ....

droom van alle mensen en alle tijden. Hier werd een poging gedaan om oude cultuur en nieuwe cultuur te verbinden. Hier werd naastenliefde en socialisme voor het eerst in verwezenlijking gebracht. Hier trachtte een volk de pijn van eeuwenlang onrecht te vergeten. Hier werd een nieuwe mens geboren, de eerste fiere vertegenwoordiger van de „nieuwe aarde” die de Profeten hadden voorspeld.

Dit werk waaraan een geheel volk met alle inspanning werkte tot geluk voor allen en ten nadele van niemand, werd door de oudste vijand van het geluk der mensheid — ongebreidelde heerszucht en egoïsme bedreigd. Heerszucht van Arabische machthebbers en het streven naar eigenbelang van de grote mogendheden, die weigerden of onwillig waren om de beslissing van de U.N.O. effectief te maken.

In het Engelse Lagerhuis werden door de Minister van Buitenlandse Zaken, Bevin, verklaringen afgelegd die bij de Arabieren wel moesten leiden tot de overtuiging dat hun optreden de steun had van de mandataris. Leden van de Haganah in bezit van wapenen werden veroordeeld. De wapens van de Joodse bevolking van Naharia werden door de Engelsen weggenomen. Arabieren werden in bezit van wapens gesteld. En de Arabische wervingsbureaux bluften over de grote aantallen Engelse oorlogsvrijwilligers in de tijd dat het aantal deserteurs uit Engelse dienst steeds groter werd. Maar niet alleen Engelse vrijwilligers waren er in het Arabische kamp van de beruchte „generallisimo” uit de opstand van ’36-’39 Fawzi el Kakudji.

Naast Engelsen waren er Polen uit Anders’ leger

eens naar Palestina gebracht ondanks hun openlijke

138