Een staat herrijst ....

zettingen waarin zij hun speciale opvattingen in het leven en de leiding van het geheel uitdragen. Maar de eigenlijke grondslag wordt gevormd door de idee die in alle nederzettingen dezelfde is: Dat het Joodse volk bezig is Palestina tot zijn eigen tehuis op te bouwen — dat door ontginning en wat verder nodig is, plaats gemaakt moet worden voor allen die willen komen — dat het Joodse volk hier leven kan en nergens anders en dat hier de nieuwe Joodse mens ontstaan kan — dat allen recht hebben op arbeid en dat allen verplicht zijn te arbeiden — dat dat betekent dat ieder zoveel mogelijk physieke arbeid moet verrichten, wanneer aan die arbeid de meeste behoefte bestaat — dat niemand het recht heeft anderen voor zich te laten werken — dat de grond en alles wat er op staat - gebouwen bezettingen enz. - het eigendom zijn van allen. En dat de zorg voor ieder lid van de nederzetting, de zorg is van allen.

Ik ben mij bewust in deze opsomming te kort te schieten, maar dit zijn de voornaamste punten.

Hiermede is van het leven in deze nederzettingen nog niets gezegd. Nog niets van het begin....

Het begin.

Neen, dat begin is niet de nachtelijke tocht met de trucs waarop de pre-fabricated houses voor de nieuwe kibboets met wachttoren en al worden vervoerd. Het begin ligt veel vroeger. Een groep jongens en meisjes ergens in Europa, Amerika of Afrika komen bijeen.

Zij vormen een „kibboets”. Zij verhuren zich als

127