Een staat herrijst ....

heimwee aan en het verlangen naar huis, dat door de golven wordt voortgedragen, maakt ze vertrouwd met de rust van het varen en van het vissen. Een enkele hunner besluit om ook iets van het vak te leren en het oude beroep van visser weer op te vatten, want straks zal het vaderland ze opnieuw nodig hebben. Als hun diensttijd volbracht is en ze nog in leven zijn, dan wacht hun thuis werk; maar wat voor zin zou deze diensttijd hebben gehad, als ze geen nieuwe ervaringen mee naar huis brengen? Er is een oud spreekwoord dat vele en wonderlijke verhalen in de mond legt van hem, die veel reist. Bij hen zullen het geen verhalen zijn. Ander werk, nieuwe beroepen zullen ze meebrengen. En wanneer de eerste soldaten afzwaaien, heeft het plan al vaste vormen aangenomen. Op een geschikte plaats aan de zee zullen zij zich vestigen; ze zullen een boot aanschaffen en de zeevisserij gaan bedrijven. Hun dorp zal de naam dragen van M^:chmoreth. Michmoreth betekent net.

Het begin is niet alleen moeilijk. Het lijkt, alsof hun pogen zal moeten mislukken. Zij zijn geen vaklui en er zijn vakmensen nodig. Zij kennen de zee niet. Zij moeten een dorp bouwen en ook aan landbouw moeten doen. Tegen alles in zetten zij door en bij hen voegen zich later soldaten, die in Holland in IJmuiden geweest zijn.

Het vissersdorp wordt groter; zij krijgen twee boten. Bij een bezoek aan dit dorp, dat gebaseerd is op de gedachte van de moschaw schitoefie, d.w.z. de nederzetting van individuele bewoners met gemeenschappelijke arbeidsverdeling en belangen, enz. wordt het duidelijk, dat de grote moeilijkheden nog lang niet overwonnen zijn. De boten, die

98