Een staat herrijst ....

kar Diezengoff” — Diezengoffplein zult U niet veel van de verlatenheid van de toenmalige zandvlakte herkennen.

Welke taal wordt hier gesproken? Een vraag die haast ieder stelt. De taal is Hebreeuws. Het is waar dat niet alle immigranten Hebreeuws spreken. Het is waar dat zo hier en daar nog Duits gesproken wordt door de immigranten uit Duitsland en Jiddisj door die uit Oost-Europa. Maar er wordt voortdurend propaganda gemaakt voor Hebreeuws. Bordjes zeggen tot de bezoekers van kantoren, winkels en magazijnen: „Jood, ge zijt nu in Erets Jisraeel, spreek Hebreeuws”.

De jeugd spreekt Hebreeuws en als ge met hen contact wil hebben, dan is dat alleen in die taal mogelijk. Iedereen helpt „nieuwe immigranten”. Uw slechtste gestamel na enkele maanden wordt beloond met: „Zo kort pas hier en al zo goed Hebreeuws”. Het ideaal van de schepper van het modern Hebreeuws Eliëzer ben Jchoeda, is in vervulling' gegaan. Het is een levende taal geworden. Ik ben het mij nooit beter bewust geworden dan toen ik de ruzie van twee taxichauffeurs op een kruispunt heb aangehoord. De taal van het volk is de taal der herleving.

Had ik de onlusten vergeten ? Dat was de merkwaardigste belevenis van deze tocht. Wij waren met het convooi aangekomen en aan gevaar ontsnapt. Gevaar — welk gevaar ? In de buitenwijken naar de kant van Jaffa wordt geschoten. Zo nu en dan klinkt er een ontploffing. Het lijkt echter alsof de rest van Tel Aviv op een andere planeet ligt. Geen spoor van onrust, geen blijk van onlusten of oorlog. Overvollfc

89