En toch leefden wij

na de oorlog een paar weken mag doen wat ze wil, dat ik dan het huis zal verzorgen en als ze terug is, dat het dan mijn beurt wordt. Ik zei “een jaar wil ik nog wel aan jullie allemaal opofferen. ” aan Ag., Bep en haar (Moeke moet als vadertje terug komt toch haar zo innig gewenste huwelijksreis maken, vind je niet?) Maar dat wij daarna samen ons leven zouden inrichten zoals wij willen. Weetje dat ze een week of twee geleden ’s morgens vroeg, de hufter was net weer weg (zijn vrouw valt zo in elkaar), vroeg of ik niet zin had met een groep jongeren mee te doen. Je snapt ik reuze enthousiast. Het wordt waarschijnlijk pas iets in september Leuk hè? Ik had er reuze zin ‘aan’. Zus, wat jammer datje nu niet hier bent. Je had direct iets. En nog een heleboel keuze en we waren bij elkaar. Nou ja, ‘es hat so sollen sein. ’ In elk geval doe ik mijn best voor je.

*27

Vrijdagavond

Zusje,

Wat was ik blij met je brief. Duizend, duizend dank. Maar ik ben te moe om te schrijven. Laten we dus eerst even de zaken afdoen. Ik snap niets van je wirwar van werkster en f4,50. Bedoel je nu of later? Natuurlijk kan jij precies hetzelfde hier (in Den Haag) hebben als ik. Maar niet daar (in Amstelveen). In A’dam ook wel. Hier is dat tot nu toe niet moeilijk. Wat wilde je nou? Hier komen? Schrijf dat s.v.p. duidelijk, want dan zal ik naar een geschikt baantje moeten kijken, wat moeilijk wordt nu we juist weggaan. Maar wat natuurlijk in orde komt. Dus zeg hoe en watje precies wilt. Ik zal je wat dat betreft helemaal niet beïnvloeden. Voor hier heb je dus Wim niet nodig, hij kan het trouwens ook niet, want ik had het hem al gevraagd. Hij kan dat alleen waar hij woont (i.e. in Amsterdam). Als je hem spreekt moetje hem vragen wat dat is met het pakjes sturen aan M. en M. (Mutti en Marijke) In zijn laatste brief schreef hij dat hij nu nog pakjes aan hen stuurde. Ik vertelde het meteen aan Ro die reuze blij was en vond dat ik direct moest vragen hoe dat ging en dat wij het hier nu ook een poosje wilden doen. Ze waren allebei minstens net zo blij als ik alleen al bij het idee. Ze zei: