En toch leefden wij

Blijkbaar bestond er een half plan om op mijn verjaardag met Rudolf op de tandem naar Ruth te rijden.

Eriks (tweede) verjaardag Geliefde,

Kind, wat een heerlijk ouderwetse dag. We hebben gebakken en alles was net als thuis, alleen in het eenvoudig. Vanmorgen,

Roos was voor de gelegenheid al om 6 uur opgestaan, ik natuurlijk ook, toen ik de kamer in kwam, zat Roos met open haren bij de deuren slingers te maken. Ik ging achter haar staan, mijn armen om haar heen, en zei: “Hartelijkgefeliciteerd en nog een heleboel kindertjes erbij. ” (‘Alleen’ Herbert kwam er een paar jaar na de oorlog nog bij). Het was weer helemaal spontaan en ik zag haar even blozen, maar in-blij. Geliefde ik heb geen tijd om nu verder te schrijven. Vanavond, als het kan, schrijf ik het op. Je hoeft Ag. niets te zeggen dat ze de brieven niet aan de hufter moet sturen. Ze heeft net aan Roos geschreven dat ze alles hierheen stuurt. Schattebout tot over 6 weken, 28 juli (vaders verjaardag).

Daaag

Duizend, duizend zoenen.

*26 14 juli 1943, woensdagavond Schattebout,

(...) We hebben vanmiddag het kamertje van de kinderen gedaan en gepraat over opvoeding en ik heb tegen haar gezegd dat ik na de oorlog eens een paar weken helemaal niéts zou willen doen wat ook maar in de verste verte betrekking heeft op de huishouding, dan wilde ik leven, leren uitgaan, aan sport doen, “En” zei ik “nog iets, maar dat vertel ik je niet. ”Zij “Zeker vrijen?” We stonden allebei ergens óp, ver boven de grond. Ik gul “Treffer. ” Ze stelde me gerust, dat ik daar ook aan toe zou komen, ik had toch nog zo lang de tijd. En toen hebben we afgesproken dat zij