En toch leefden wij

Zussie,

Ik ben hier maar stiekempjes gaan zitten, zo handig achter de box, dat Rosalinde me niet kan ontwaren. Ze is in de tuin ijverig aan het scheppen in de a.s. zandbak en feitelijk hoorde het toch zo, dat ik haar ging helpen. Maar Elzeline vertikt het, want El-zeline is weer eens opstandig, mokt en vecht voor haar vrije tijd. Als ik nu niet schrijf, moet het vanavond, want ik stik haast en ik moet met je praten, dat geeft tenminste nog enig idee van je tegenwoordigheid, net zo als de photo van Marijke en jou. Jou heb ik boven Marijke ertussen geprutst en elke ochtend stof ik jullie af en dan ben ik minstens vijf minuten bij jullie. Ik ben net terug van het opbellen bij Jenny, natuurlijk ook weer drama’s, vreselijk gezeur. Je weet hoe dat gaat en wat dat betreft zijn ze hier even laks en onverschillig als elders. Stel je voor dat Rosalinde zelf naar de bakfiets-man zou gaan om een afspraak te maken, neen dat heeft ze pas vanmorgen voorgesteld, nadat ik haar stiekem had genegeerd en niet aangekeken, wat weer een heel andere reden had. Ik vind het zo vervelend om er elke dag weer achterheen te moeten zitten, maar het kan niet anders. Ze vergeten het gewoon. (Het ging niet alleen om de koffer met Ruths hebben en houden, maar ook om onze gezamenlijke, op Jenny’s zolder gestalde, grote reservekoffer). Maar nu heb ik een wapen in handen en dat is het pond margarine. Natuurlijk zanikte Jenny ze kon het nu niet krijgen, omdat er boterbonnen uit waren, maar ik zei, ze moest dan maar het briefje geven. Want dat gaat Roos heus wel halen. Ze zei gisteren we moesten dan maar een half pak aan jou sturen, maar dat leek me niet nodig, ofwel? En wij zitten werkelijk erg krap, dagen helemaal geen (margarine). Met melk is het ook zo beroerd, hebben jullie dergelijke zaligheden niet over? (...)

Aan tafel was Ru ineens begonnen of ik nu al had besloten wat of ik wilde gaan doen en we hadden een lang gesprek. Hij wil graag dat ik serieus wat leer, maar zij temperde aldoor, want ze was bang, dat zij aan hulp te kort zou komen vanwege de tijd die ik dan aan de studie zou besteden. Ik voelde er natuurlijk geweldig voor, maar zij aldoor “Ach, joh, dat is toch veel te duur en hoe