En toch leefden wij

me eens wie op de eerste plaats stond Mutti of moedertje en nu heb ik het haar ook geschreven hoe ik het voel. Mutti is Mutti, de enige echte Mutti die helemaal bovenaan staat. En Ag. voel ik als mijn liefste oudere vriendin, niet meer als moedertje. Misschien komt het omdat ik nu uitgegroeid ben boven het afhankelijke snakken naar een moeder. Het is niet meer het voornaamste. Ik geloof dat het de ‘endgültige’ scheiding is van moeder naar man. Begrijp je dat, zusje? Ik zoek nu een man, kameraadschap, geen afhankelijkheid. Maar ik ben Ag. erg dankbaar dat ze mij zolang ik ernaar tastte dit heeft gegeven, want tot nu toe moest ik het hebben. Daarom houd ik ook zoveel van jou, omdat je mijn kameraad bent. Geliefde, als ik een keer bezig ben is er geen uitscheiden meer, maar ik word alweer moe en daarom zoen ik je

en omhels je met hartdruk, je Schnuppi

Schrijf gauw uitvoerig a 11 e s

De man van één van de met mijn ouders bevriende echtparen in Keulen, de arts Dr. Roseno, werd door ons drieën ook zeer gewaardeerd. Wij vonden hem alle drie erg knap om te zien en ‘streden’ om zijn gunsten. Als hij de deur binnenkwam, drukte hij de vrouwelijke leden van het gezin met veel warmte tegen zijn hart met de woorden “das ist der Herzdruck für Dich für heute.” Zowel woord als gebaar maakten wij kinderen ons eigen.

Zondagmiddag

Geliefde

(...) Ik geloof onze grootste hinder is ons ‘ik’. Dat is zo sterk, zo alles overheersend dat het al het andere doet vergeten. Als ik gelukkig ben is het in het besef van eigen innerlijke vrede. Jij?Daar zit iets verkeerds in. Begrijp je wat ik bedoel? Het is niet datje iets kunt verbeteren als je de fout ontdekt hebt bij jezelf. Je moet er naar toe groeien en je moet het nog een heleboel keren fout doen. Daarom worden wij ook nooit volmaakt, omdat steeds de menselijke oerkracht of liever gezegd de dierlijke trekt, trekt met een kracht, waartegen haast geen goddelijke bestand is. ‘Führe mich nicht in Versuchung. ’ (‘Breng mij niet in verzoeking’).