En toch leefden wij

liever geen geklets hebben daarover" Nou vraag ik je, zus, dat is toch de grootste onzin. Want dat wist hij toch al van te voren en hij is ook al een keer twee maanden met een meisje alleen in huis geweest en toen kon het hem niet schelen. En als ie niet met mij met de kinderwagen wil lopen, moet ie vooral niet samen met me op de tandem gaan, want dan kletsen de mensen nog veel meer. Dus het ligt alleen aan zijn moeder. Wat laf, hè, om mij er dan opuit te sturen. Nou ik bedank ervoor. Dat zij kletsen kan me geen klap schelen, maar dat hij zich zo aanstelt en slechts aan zijn eigen eer denkt, dat maakt me gewoon woedend. Hij wist van te voren dat de kans bestond dat de buren zouden roddelen, want dat hebben ze toen ook gedaan. Dus wat is er nu ineens veranderd dat Roos gauw terug moet komen, terwijl hij van de zomer eventueel 2 maanden met mij alleen moet zijn? Zusje, ik geloof dat ik het wel begrijp en ik mag het jou wel zeggen. Volgens mij is hij bang dat hij verliefd raakt. Dat is geen inbeelding of zo. Maar bekijk het eens logisch. Geklets stoort je alleen dan als de oorzaak niet helemaal onjuist is. Nu moetje niet denken dat hij ooit iets tegen me zou zeggen of me ook maar aan zou raken. Maar ik voel dat het dat is, dat hij naar Roos snakt om zijn evenwicht terug te krijgen. Maar evengoed misselijk zo kinderachtig als ie nu doet en ik heb helemaal geen zin meer met hem te gaan fietsen. Ik weet ook zeker dat hij zal zorgen dat het te laat wordt. Ik smeer hem straks met briefpapier en boek naar het Zuiderpark en dan kan hij dobberen met het spul. Zus, ik zou er echt om kunnen huilen. Als ik nou iemand wist waar ik naar toe kon, zou ik gaan. Daar offer je je hele rust uit naastenliefde op om het hun zo aangenaam mogelijk te maken en dan dit. Alleen omdat hij een man is en ik een vrouw. Ik zal je eerlijk zeggen, als ik ooit iets meer in hem heb gezien dan is het zeker door dit afgelopen en vind ik hem een slappe egoïst. Zijn de mannen dan zo karakterloos dat ze zich alleen in bedwang hebben als vrouwlief achter hen aan tolt. (...) Het was heerlijk met Ag. De dag vloog gewoon om en ik had helemaal niet het gevoel haar 3 maanden niet gezien te hebben. Wat een toeval net op 15 Mei en dat jij precies een jaar later er naar toe gaat (Ruth en ik waren op 16 mei 1943 vanuit Amsterdam in Den Haag ondergedoken). Ik vind het zo geweldig dat jij nu ook eens bij haar bent en ik weet zeker dat Ag. reuze veel aan je zal hebben en jij natuurlijk ook aan haar. Weet je, zusje, je vroeg