jonge geliefden om afspraken voor hun fietstochten te maken had mijn oudste zus het steeds plagend over Romeo en Julia), je zegt het zelf, is alleen maar het gemis aan een man en ik geloof ook hier bij jou een gróót deel erotisch gemis, géén geestelijk. Heb ik het toch zelf, ’s Zondags buiten als ik zie hoe de natuur zich opent en ik diep, heel diep inadem, dan adem ik ook een lokkend verlangen in dat bij de natuur hoort, dat voor ons mensen de kleuren aan de bomen en de bloemen betekent. Lieverd, ik moet uitscheiden, het is twee uur, misschien vanavond verder. Er is nog zo een bende te verstellen.
Zoentjes, je Dickie *26
Donderdagmorgen, 12 uur
Ik ben klaar, ongelooflijk vroeg. Ik ben kwaad. Weetje, echt van binnen en ik ben het nog niet met mezelf eens wat te doen en jou kan ik het niet vragen. Ik wou maar dat het begon te regenen, dan was ik van het hele gezeur af. Ik had je toch al geschreven dat we eerst Zondag zouden gaan fietsen, maar dat hij ineens moest werken en toen het buitengewone voorstel deed als Roos er was zouden we elke week samen gaan fietsen. Een idioot als ie dacht dat ik het verband niet zou snappen. Ik had direct door dat hij bang was voor het geroddel en ik weet zeker voornamelijk dat bij zijn moeder thuis. En wel zijn broer. Want het hele probleem ligt in het wegbrengen van de kinderen daarheen. Nou en vanmorgen was ik toch al kwaad, want F. ging me vreselijk op de zenuwen en toen ik binnenkwam om te ontbijten zat hij (Rudolf) nog te wachten, wat me meeviel. En terwijl wij aten, hij “We moeten Erik naar mijn moeder brengen, dan gaan we vanmiddag met Folkertfietsen. ” Ik onverschillig “Best. ” Hij “Of heb je geen zin?”Ik “Ja dat wel, hoor. ”Pauze. Hij “Dan moet jij maar alleen met de kinderwagen gaan. ” Ik kijk hem niet begrijpend aan, had ik me toch niets anders voorgesteld.
Hij “Ja anders krijg je zo een geroddel. ” Ik argeloos “Hoe bedoel je? O, ja, ik begrijp het al.” Hij “Daarom moet Roos maar gauw terugkomen. Niet dat ik me er wat van aantrek, maar ik wil toch