En toch leefden wij

Moedertje was dolblij van ons persoonlijk te horen en ze praatten heel gezellig over onze karakters (wat kon ik met geen mogelijkheid uit haar krijgen) toen Geert ten tonele verscheen en zij zich een bult schrok (omdat hij in politie-uniform was), maar aangezien A. gewoon doorpraatte het ook maar deed. Ze vindt hem erg sympathiek, zo behulpzaam had hij een trein voor haar opgezocht en ze vond hem zo aardig voor de kinderen. A. had haar ook gezegd, dat ze zoveel gezelligheid en steun aan hem had. Moedertje vroeg of hij geen sigaretten voor me had en direct haalde hij vier tevoorschijn, waarvan ik er gisteren al één op bed heb gedampt. Ag. vertelde nog dat ze misschien binnenkort hier zou komen om aan het Binnenhof de officiële veroordeling te horen. Verleden week (dat schreef ze mij) was ze een hele dag in V. (Vught) in de stromende regen om een glimp van vadertje op te vangen, wat natuurlijk onmogelijk bleek. Tegen Roos zei ze dat ze mij moest zeggen dat ze weer helemaal fit en krachtig en vol energie was. Trouwens Roos zelf vond dat ook, uit haar brief maak ik het ook op. De brief had ze net af toen Roos kwam en al geadresseerd en wel met een heleboel enveloppen in een groot pak. Ze heeft het reuze druk van ’s morgens 7 tot ’s avonds 9 uur.

Natuurlijk kwam na een half uur Rien, de groentevrouw, met spruit en man zodat elk verder gesprek onmogelijk werd. Rita vond ze schattig om te zien, net zo vrolijk en hartelijk als A. van wie ze, dunkt me, erg verrukt is. Ag. dacht dat dat van jou (het verraadbriefje) met haar samenhing, want toen, weetje wel, dat ze ons schreef, had zij ook een seintje gehad. (Die versie leek zeer onwaarschijnlijk, want wie kon Ruths adres weten?) Mijn photo’s met portefeuille (nog steeds in mijn bezit!) heb ik terug en Marijkes groene jurk, die me zo leuk staat dat zelfs Rudolf zei “je wordt een dame ” en haar zomerjas, die verre, verre van dicht gaat. Ruurdje vond ze een schat, hij is haast nog groter dan Folkert (Jo en Agaath waren beiden ook een stuk groter dan Roos en Rudolf) zegt ze en niet meer in de box. Dat is alles, jammer genoeg kon ze niet langer met Ag. praten. Vanmiddag hadden wij het over haar moeder en over standsverschil. Toen